μέλω

μέλω, Med. μέλομαι, used in both voices, either in neut. sense,

• •to be an object of care or thought, or in act. sense, care for, take an interest in.
• A pres. μέλω: impf. ἔμελον, Ep. μέλον Od. 5.6: fut. μελήσω, Ep. inf. μελησέμεν Il. 10.51: aor. ἐμέλησα: pf. μεμέληκα; also Ep. and Lyr. μέμηλα, Dor. part. μεμᾱλώς dub. in Pi. O. 1.89 (for Ep. forms of Med. v. infr. III.2): almost always 3 sg.and pl., exc. in pres. (v. infr.):—to be an object of care or thought, sts. with a personal subject (not in Att. Prose):
• • I πᾶσι δόλοισιν ἀνθρώποισι μέλω by all manner of wiles am I in menʼs thoughts, i.e. am well known to them, Od. 9.20; Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα 12.70; μελήσεις ἄφθιτον ἀνθρώποις αἰὲν ἔχων ὄνομα Thgn. 245; Εὐθυμίᾳ μέλων εἴην Pi. Fr. 155; μέλει σφισὶ Καλλιόπα Id. O. 10(11).14; ἵνα θανοῦσα νερτέροισιν μέλω E. Andr. 850 (lyr.); Ἔρως . . οὐρανίδαισι μέλων Id. Tr. 842; μέλων πολλοῖσι AP 5.121 (Diod.); ἡ μέλουσα ἀγέλη Them. Or. 1.10a: pf. part., ἀρεταῖσι μεμαλότας dear to virtue, Pi. O. 1.89 (dub.); μέλεγάρ οἱ [Ὀδυσσεύς] Od. 5.6; τὸν ξεῖνον δὲ ἐῶμεν . . . Τηλεμάχῳ μελέμεν 18.420: but more freq. of things, μή τοι ταῦτα . . . μελόντων let not these things weigh on thy soul, Il. 18.463, Od. 13.362; μηδέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσί Il. 24.152; σοὶ χρὴ τάδε πάντα μέλειν ʼtis good these things should be a care to thee, 5.490; πόλεμος δʼ ἄνδρεσσι μελήσει 6.492; μελήσουσιν δʼ ἐμοὶ ἵπποι 5.228; ᾧ τόσσα μέμηλε 2.25; οἷς ὕβρις μέμηλε κακή Hes. Op. 238; τοῖσιν . . ἐνὶ φρεσὶν ἄλλα μεμήλει Od. 1.151, cf. Il. 2.614; ὅσα φημὶ μελησέμεν Ἀργείοισι 10.51; ἔλεγε . . κομιδῆς πέρι τὴν ὥρην αὐτῷ μελήσειν Hdt. 8.19; μέλει γὰρ ἀνδρὶ . . τἄξωθεν A. Th. 200; σοὶ χρὴ μέλειν ἐπιστολάς Id. Pr. 3; οὗτος . . δμωσὶν ἂν μέλοι πόνος E. Supp. 939; ἃ τοῖσιν ἀστοῖς ἔμελεν Ar. Ec. 459; τοῖσδε μελήσει γάμος E. El. 1342 (anap.); τοῦτο ἴσασιν ἐμοὶ μεμεληκός X. Ap. 20.
  • • 2 impers. c. inf., οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι Od. 16.465; so in A. Ag. 1250, Th. 1.141, etc.; also, μοι ἐμέλησεν ὥστε εἰδέναι X. Cyr. 6.3.19: united with the personal construction, οὗτος μητρὶ κηδεύειν μέλει E. Rh. 983.
    • 3 less freq. with a Conj., οὐ μέλειν οἱ ὅτι ἀποθνῄσκει Hdt. 9.72; σοὶ μελέτω ὅκως . . Id. 1.9, cf. X. An. 1.8.13, etc.; ὡς δὲ καλῶς ἕξει . ., ἐμοὶ μελήσει Id. Cyr. 3.2.13; ἐμοὶ τοῦτο μέλει, μὴ . . S. Ph. 1121 (lyr.); οὐ τοσοῦτόν μοι μέλει εἰ . . Lys. 21.12.
    • 4 3 sg. is freq. used impers. with the object in gen., and pers. in dat., ᾧ μέλει μάχας to whom there is care for the battle, who careth for it, A. Ch. 946 (lyr.), cf. Ag. 974; ἐμοὶ δʼ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει Id. Pr. 938; θεοῖσιν εἰ δίκης μέλει S. Ph. 1036; Ζηνὶ τῶν σῶν μέλει πόνων E. Heracl. 717; πάνυ μοι τυγχάνει μεμεληκὸς τοῦ ᾄσματος Pl. Prt. 339b; also μέλει μοι περί τινος A. Ch. 780, Ar. Lys. 502, Pl. Alc. 2.150d; μεμέληκέ μοι περὶ αὐτῶν Id. Cra. 428b: less freq. with ὑπέρ, εἴπερ ὑπὲρ τοῦ κοινῇ βελτίστου δεῖ μέλειν ὑμῖν D. 21.37.
    • 5 abs., μηδέ σοι μελησάτω A. Pr. 334; οἶμαι θεοῖς τοῖς κάτω μέλειν, οἳ (nisi leg. οἷς) ἠδίκηνται Antipho 1.31.
    • 6 freq. with a neg., οὐδέν μοι μέλει I care not, Ar. Ra. 655; μή νυν μελέτω σοι μηδέν Id. Pl. 208; τῷ δʼ οὐδὲν μ. Alex. 178.2; so τί δέ σοι μέλει; Diph. 73.10.
  • II μέλον ἔστι periphr. for μέλει, as τοῖσδʼ ἔσται μ. S. OC 653, cf. 1433.
  • • 2 neut. part. used abs., οὐδὲν ἄρʼ ἐμοῦ μέλον for they took no thought of me, Ar. V. 1288; δῆλον ὅτι οἶσθα, μέλον γέ σοι since you care about it, Pl. Ap. 24d; οὐδὲν αὐτῷ μ. τοῦ τοιούτου Id. Phdr. 235a; μ. αὐτοῖς ἰσχυρῶς ὅπῃ τὸ μέλλον ἀποβήσοιτο X. Cyr. 5.2.24; οὔτε σκοπούμεναι οὔτε μ. αὐταῖς ἄλλο ἢ χαρίζεσθαι Pl. Grg. 501b.
  • III Med. is used by Poets and in Hp. like Act., μελόμεθα, -ησόμεθα, Hp. Ep. 27; to be an object of care, Ἄρτεμιν ᾇ μελόμεσθα E. Hipp. 60: mostly in 3 sg., ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται Il. 1.523; μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ μελέσθω let it not weigh on thy mind, Od. 10.505; τἀντεῦθεν . . αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ A. Eu. 61; τἀνθάδʼ ἂν μέλοιτʼ ἐμοί S. El. 1436; γάμους . . σοὶ χρὴ μέλεσθαι E. Ph. 759, etc.; ἰαχὰν μελομέναν νεκροῖς ib. 1302: rarely impers., σοὶ . . μελέσθω φρουρῆσαι S. El. 74; μέλεταί τινί τινος Theoc. 1.53, Orac. ap. Luc. Alex. 24.
  • • 2 Ep. pf. and plpf. Pass. μέμβλεται, μέμβλετο (fr. μέ-μλ-εται, μέ-μλ-ετο), with pres. and impf. sense, ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετʼ Ἀχιλλεύς (for μέλει); Il. 19.343; μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος (for ἔμελε) 21.516; φόνος δέ οἱ οὐκ ἐνὶ θυμῷ μέμβλετο Od. 22.12; ᾗσιν ἀοιδὴ μέμβλεται ἐν στήθεσσιν Hes. Th. 61: hence later Ep. formed a pres. μέμβλομαι, 2 pl. μέμβλεσθε A.R. 2.217; 3 pl. μέμβλονται, in act. sense (cf. B. II infr.), μ. πόνοισι Opp. H. 4.77: the regul. pf. and plpf. (with pres. and impf. sense) also occur in later Poets, μεμέληται Opp. C. 1.436; Φοίβῳ μεμελήμεθα AP 10.17 (Antiphil.); μεμέληνται Call. Fr.anon. 119 [not found], Opp. C. 1.349: 2 and 3 plpf. μεμέλησο, -το, AP 5.219 (Agath.), Theoc. 17.46; part. μεμελημένος, α, ον, cared for, πολλοῖς μεμελημέναι ἡρωῖναι Id. 26.36, cf. AP 7.199 (Tymn.): aor. part. Pass. μεληθέν ib. 5.201; cf. βέβλεσθαι.
• B with an object, care for, take an interest in a thing, c. gen., Hom. only in pf. part., μέγα πλούτοιο μεμηλώς busied with, attending to . ., Il. 5.708; μέγα πτολέμοιο μεμηλώς 13.297: later in pres., οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν A. Ag. 370 (lyr.); μέλειν μὲν ἡμῶν S. Aj. 689; δεινόν σε . . τικτούσης μέλειν Id. El. 342: later c. dat., care for, μέλω κύρτοις AP 10.10 (Arch.Jun.); θεοῖς μέλοντες Plu. Sull. 7: abs., to be anxious, μέλει . . κέαρ A. Th. 288, cf. Pers. 1049 (both lyr.); μελούσῃ καρδίᾳ E. Rh. 770.
• • • 2 rarely c. acc., πεντήκοντα βοῶν ἀντάξια ταῦτα μέμηλας thou hast invented, h.Merc. 437 (fort. μέμηδας).
    • 3 c. inf., θεοὶ τῶν ἀδίκων μέλουσι (μέλλουσι codd. opt.) καὶ τῶν ὁσίων ἐπᾴειν E. HF 773 (s.v.l.).
  • II Med. μέλομαι, care for, take care of, c. gen., A. Th. 177 (lyr.), S. OT 1466, E. Hipp. 109, Heracl. 354 (lyr.), A.R. 1.967; τὰ λοιπά μου μέλου (where τὰ λ. is adverbial) S. OC 1138; μεμελημένοι ἀέθλων Opp. H. 4.101: c. dat., ἐτητυμίῃ μεμελημένος Call. Aet. 3.1.76 [Fr. 75.76 Pf.]; ἱππασίῃ μεμελημένον ἦτορ Q.S. 4.500: c. acc., μέλομαι ῥόδον (prob. l. for μέλπομαι) Anacreont. 53.2: with Preps., μέλεσθαι ἀμφί τι or τινος, A.R. 2.376, 4.491; ἀμφʼ αἰγῶν μεμελημένοι AP 6.221 (Leon.); ἐμέλοντο περὶ σφίσιν A.R. 3.1172: c. inf., μέλομαι . . ἀείδειν Anacr. 65; μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη A. Supp. 367, cf. E. Heracl. 96 (lyr.): aor. in same sense, c. gen., τάφου μεληθείς S. Aj. 1184.

μέλω, fut. μελήσω, Gegenstand der Sorge, Fürsorge sein, am Herzen liegen ; πᾶσι δόλοισιν ἀνθρώποισι μέλω, durch Listen liege ich den Menschen im Sinne, daß alle von mir hören und mich kennen lernen wollen, Od. 9.20, vgl. Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, die Argo, von der Alle hören wollen, die Allen im Sinne liegt, Od. 12.70 ; ἵνα θανοῦσα νερτέροισι μέλω, Eur. Andr. 850 ; ἄνθρωποι θεοῖς μέλοντες, Plut. Sull. 7. – Gewöhnlich nur in der 3. Person, μέλει μοι, es liegt mir am Herzen, es kümmert mich, οὶς οὔτι μέλει πολεμήϊα ἔργα, die sich um den Krieg nicht kümmern, Il. 2.338, u. so von jedem eifrig betriebenen Geschäft, vgl. Il. 6.492, 10.92, Od. 5.67 ; Hes. Th. 216 u. öfter, ἐμοὶ τάδε πάντα μέλει, μελήσει ; – τοὶ οὔει μέλει Τρώων πόνος, Il. 22.11 ; οὔ νύ τι σοίγε μέλει κακόν, du bist wegen eines Uebels ohne Sorge, 24.683 ; μηδέ τί οἱ θάνατος μελέτω φρεσίν, 24.152 ; σοὶ δʼ ἐνθάδε πάντα μελόντων, Od. 18.266, u. sonst, im plur., μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ, Il. 20.21, wie μελήσουσι δέ μοι ἴπποι, 5.228 ; auch c. inf., οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι καὶ ἐρέσθαι, ich bekümmerte mich nicht darum, danach zu fragen, Od. 16.465. – Dazu gehört auch das perf. μέμηλα, mit der Präsensbedeutung, ᾧ τόσσα μέμηλε, dem so Viel am Herzen liegt, zu besorgen obliegt, Il. 2.25, ᾑτʼ αἰὲν ἀήσυλα ἔργα μέμηλεν, 5.876, öfter ; auch μοὶ οὔτι μετὰ φρεσὶ ταῦτα μέμηλεν, 19.213 ; u. plusqpf., οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει Il. 2.614, τοῖσιν μὲν ἐνὶ φρεσὶν ἄλλα μεμήλει Od. 1.151 ; aber auch c. gen. verbunden, μέγα πλούτοιο μεμηλώς, wie πτολέμοιο, Il. 5.708, 13.297, sehr auf Reichtum, auf den Krieg bedacht, des Krieges beflissen ; auch ταῦτα μέμηλας, h.Merc. 437. – So auch Pind. u. Tragg.; χρὴ ἀγαθὰν ἐλπίδʼ ἀνδρὶ μέλειν, Pind. I. 7.15 ; ἀρεταῖσιν μεμαλότες, Ol. 1.89 ; vgl. Βάκχῳ καὶ μούσῃσι μεμηλότα, Diod. ep. 13 (VII.370); Aesch. δόμοις δὲ ταῦτα καὶ Κλυταιμνήστρᾳ μέλειν εἰκὸς μάλιστα, Ag. 571 ; c. inf., τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει, 1223 ; ᾧ τάδʼ ἐκπρᾶξαι μέλει Soph. O.R. 377, der auch ἀλλὰ τοῖσδʼ ἔσται μέλον sagt, O.C. 659, vgl. 1435, El. 451, für μελήσει ; κακῶς ἀκούειν οὐ μέλει θανόντι μοι, Eur. Alc. 729, öfter ; u. in Prosa, ταῦτά οἱ νῦν μέλει, Her. 1.36 ; auch ἔλεγε, οὐ μέλειν οἱ ὅτι πρὸ τῆς Ἑἱλάδος ἀποθνήσκει, 9.72 ; οἷς οὐδὲν ἄλλο μέλει ἢ τοῦτο ζητεῖν, Plat. Lach. 182e ; auch im plur., ἐν ᾗ πόλει θυσίαι καὶ ἑορταὶ πᾶσι μέλουσι, Legg. VIII.835d ; im partic. absolut, μέλον γέ σοι, da dir das am Herzen liegt, Apol. 24d. – Auch mit dem gen. des Gegenstandes, der am Herzen liegt, für den man Sorge trägt, ἐμοὶ δʼ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει, Aesch. Prom. 940 ; ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας, Ch. 934 ; θεοῖσιν εἰ δίκης μέλει, Soph. Phil. 1025, vgl. El. 334, wo es dem λελῆσθαι entgeggstzt ist ; Ζηνὶ τῶν σῶν μέλει πόνων Eur. Heracl. 717, u. sonst oft ; bes. in Prosa die geläufigste Konstruktion, οἱς τι μέλει τῆς αὑτῶν ψυχῆς, Plat. Phaed. 82d ; μηδενός σοι μελέτω, es kümmere dich Nichts, Lys. 211c ; μεμέληκέ σοι τῆς φυλακῆς Xen. Mem. 3.6.10, u. sonst. – Auch περί τινος, μέλει θεοῖσιν ὧνπερ ἂν μέλῃ πέρι, Aesch. Ch. 769 ; περὶ στρατιῆς τῆσδε θεοῖσι μελήσει, Her. 6.101, 8.19 u. Plat., der auch das perf. so braucht, μεμέληκέ μοι περὶ αὐτῶν, Crat. 428b, ὅτι μεμεληκέναι ὑμῖν ἡγούμεθα περὶ τῶν τοιούτων, Lach. 187c, vgl. noch Prot. 339b, πάνο μοι τυγχάνει μεμεληκὸς τοῦᾄσματος, ich habe mich gerade mit dem Liede beschäftigt. – Es folgt auch eine indirekte Frage, ὅ, τι, Xen. Cyr. 5.5.37, οἵ τινες, Oec. 2.16, ἀπεκρίνατο, ὅτι αὐτῷ μέλοι ὅπως καλῶς ἔχοι, An. 1.8.13 ; vgl. Plut. Artax. 8 ; ὡς, Cyr. 3.2.13 ; εἰ c. ind. fut., Andoc. 1.24.
Das med. hat    a) dieselbe Bdtg mit dem act., ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται, Il. 1.523, μήτι τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ μελέσθω, nicht mache dir Sorge um einen Wegweiser, Od. 10.505 ; τἀντεῦθεν αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ, Aesch. Eum. 61 ; vgl. Soph. El. 1436 ; γάμους ἀδελφῆς σοι μελέσθαι, Eur. Phoen. 766 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.839 ; eben so ep. perf. u. plusqpf. μέμβλεται u. μέμβλετο (für μεμέληται, Opp. C. 1.436, Theocr. 17.461, mit Präsensbedeutung, ἦ νύ τοι οὐκέτι πάγχυ μετὰ φρεσὶ μέμβλετʼ Ἀχιλλεύς, = μέλει, Il. 19.343, μέμβλετο γάρ οἱ τεῖχος, 21.516, φόνος δέ οἱ οὐκ ἐνὶ θυμῷ μέμβλετο, Od. 22.12 ; vgl. Hes. Th. 61 ; μεμελημένος τινί, Theocr. 26.36 ; a. sp.D., die auch μέμβλομαι wie ein praes. behandeln, οἷσιν μέμβλεσθε κιόντες, Ap.Rh. 2.217 ; μέμβλονται, Opp. H. 4.77. – Auch wie das act. mit dem gen. des Gegenstandes, der Einem am Herzen liegt, μέλεταί μοί τινος, Theocr. 1.53 ; vgl. αἷν μοι μέλεσθαι, Soph. O.R. 1466.
   b) in trans. Bdtg, Sorge um Etwas tragen, besorgen, τινός ; so Aesch. μέλεσθε δʼ ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δʼ ἀρήξατε, Spt. 160 ; ξυνῇ μελέσθω λαὸς ἐκπονεῖν ἄκη, Suppl. 362 ; der aber auch das act. so konstruiert, οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν, Ag. 361, daß die Götter sich nicht um die Sterblichen kümmern wollen, vgl. μέλει, φόβῳ δʼ οὐχ ὑπνώσσει κέαρ, Spt. 269, u. oben den homerischen Gebrauch von μεμηλώς ; τὰ λοιπά μου μέλου δικαίως, Soph. O.C. 1140 ; vgl. Eur. Heracl. 355 ; sp.D., die auch ἀμφʼ αἰγῶν μεμελημένοι sagen, Leon.Alex. 12 (VI.221); der aor. pass. hat aktivische Bdtg, Soph. Aj. 1184, τάφου μεληθείς, für das Grab Sorge tragend ; u. pass., besorgt werden, Ep.adesp. 112 (V.201), τὸ μεληθὲν βάρβιτον.

μέλω

3 sing. fut. μελήσει Il. 5.430, Il. 6.492, Il. 17.515, Il. 20.137, Il. 23.724 : Od. 1.358, Od. 11.332, 352, Od. 17.601, Od. 21.352.

3 pl. μελήσουσι Il. 5.228, Il. 10.481.

Infin. μελησέμεν Il. 10.51.

3 sing. aor. subj. μελήσῃ Il. 10.282.

3 sing. pf. (in pres. sense) μέμηλε Il. 2.25, 62, Il. 5.876, Il. 9.228, Il. 19.213 : Od. 5.67, Od. 6.65, Od. 12.116.

3 sing. subj. μεμήλῃ Il. 4.353, Il. 9.359.

Pple. μεμηλώς Il. 5.708, Il. 13.297, 469.

3 sing. plupf. (in impf. sense) μεμήλει Il. 2.614 : Od. 1.151.

Mid. 3 sing. fut. μελήσεται Il. 1.523.

3 sing. thematic pf. (in pres. sense) μέμβλεται Il. 19.343.

3 sing. plupf. (in impf. sense) μέμβλετο Il. 21.516 : Od. 22.12.

• • 1

    In act. and mid., to be an object of care, concern, solicitude, anxiety or interest, to, to concern, be the concern of, to make anxious, interest, trouble : ἐμοί κε ταῦτα μελήσεται (I will make it my care) Il. 1.523, ᾧ τόσσα μέμηλεν (who has so many responsibilities) Il. 2.25= 62, οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει 614, τά κεν Διὶ μελήσει (the issue is in his hands) Il. 17.515. Cf. Il. 4.353, Il. 5.228, 490, 876, Il. 6.441, 492, Il. 9.228, Il. 10.51, Il. 15.231, Il. 19.213, Il. 21.516, Il. 24.152, etc. : τοῖσιν ἄλλα μεμήλει (they turned to ...) Od. 1.151, μέλε οἱ ἐὼν ἐν δώμασι νύμφης Od. 5.6, μή τί τοι ἡγεμόνος γε ποθὴ μελέσθω Od. 10.505, Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα (at whose name all hearts stir, the storied ...) Od. 12.70 (u.l. πασιμέλουσα). Cf. Od. 1.358, Od. 2.304, Od. 4.415 (bethink you of your ...), Od. 6.65, 270, Od. 7.208, Od. 9.20, Od. 13.362, Od. 17.594, Od. 18.421, Od. 22.12, etc.

    Impers. : οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι (I cared not to ...) Od. 16.465. Cf. Od. 1.305.

  • 2

    To be concerned with, busied about.

    With genit. : πλούτοιο μεμηλώς Il. 5.708, πτολέμοιο μεμηλώς (his mind set on it) Il. 13.297= 469.

μέλω (μέλει; -ων; -ειν: pf. ?μ]έμαλεν, μεμᾶλότας.)

• 1be of concern to c. dat. μέλει τέ σφισι Καλλιόπα καὶ χάλκεος Ἄρης O. 10.14 χρὴ δʼ ἀγαθὰν ἐλπίδʼ ἀνδρὶ μέλειν I. 8.15 μ]έμᾳλεν πατρὸς νόῳ (hyperdorismum vid. Lobel: μ]έμηλεν Snell: sc. τοιαῦτα, simm.: cf. O. 1.89) Δ. 4. 35. τί ἔρδων φίλος σοί τε, καρτερόβρεντα Κρονίδα, φίλος δὲ Μοίσαις Εὐθυμίᾳ τε μέλων εἴην; (be dear to cf. μελησίμβροτος) fr. 155. 3. [ἀρεταῖσι μεμαλότας υἱούς (byz.: μεμαότας codd.: cf. Δ. 4. 35, Forssman, 69ff.) O. 1.89]

μέλω , μέλει, μέλουσι, imp. μελέτω, μελόντων, inf. μελέμεν, ipf. ἔμελε, μέλε, fut. μελήσει, inf. μελησέμεν, perf. μέμηλεν, subj. μεμήλῃ, part. μεμηλώς, plup. μεμήλει, mid. pres. imp. μελέσθω, fut. μελήσεται, perf. μέμβλεται, plup. μέμβλετο: be an object of care or interest; πᾶσι δόλοισι| ἀνθρώποισι μέλω, i. e. my wiles give me a world - wide ‘renown,’ Od. 9.20; cf. Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα, i. e. the Argo ‘all - renowned,’ Od. 12.70; mostly only the 3d pers., μέλει μοί τις or τὶ, ‘I care for,’ ‘am concerned with’ or ‘in’ somebody or something, he, she, or it ‘interests me,’ ‘rests’ or ‘weighs upon my mind’; μελήσουσί μοι ἵπποι, ‘I will take care of the horses,’ Il. 5.228; ἀνὴρ ᾧ τόσσα μέμηλεν, who has so many ‘responsibilities,’ Il. 2.25; perf. part. μεμηλώς, ‘interested’ or ‘engaged in,’ ‘intent on,’ τινός, Il. 5.708, Il. 13.297; mid., Il. 1.523, Il. 19.343, Il. 21.516, Od. 22.12.

μέλω on II., most usual in 3rd sg. and pl. of act. pres. μέλει, μέλουσι.

• Aneuter, with perf. μέμηλα, to be an object of care or thought to anyone, c. dat. pers., ἀνθρώποισι μέλω I am a source of care to men, i. e. am well known to them, Od.; so, Ἀργὼ πᾶσι μέλουσα Od.; νερτέροισι μέλω Eur., etc.
• • IIμή τοι ταῦτα μελόντων let not these things be a care to thee, Hom.; πόλεμος ἄνδρεσσι μελήσει Il.; ὧι τόσσα μέμηλε to whom so great things are a care, Od., etc.:—an inf. often stands as nom., οὐκ ἔμελέν μοι ταῦτα μεταλλῆσαι Od.
  • • 2in Attic 3rd sg. is commonly used impers. with the object in gen., and pers. in dat., ὧι μέλει μάχας to whom there is care for the battle, who careth for it, Aesch.; Ζηνὶ τῶν σῶν μέλει πόνων Eur., etc.;—also, μέλει μοι περί τινος Hdt., Attic; ὑπέρ τινος Dem.
    • 3absol., with a neg., οὐδέν μοι μέλει I care not, Ar.
    • 4μέλον ἔστι periphr. for μέλει, as, ἐστί τι μέλον τινί Soph.; τοῦτο ἴσασιν ἐμοὶ μεμεληκός Xen.:—also absol., μέλον γέ σοι since you have thought about it, Plat.
  • IIIMid. is used by Poets like Act., to be an object of care, ἐμοὶ δέ κε ταῦτα μελήσεται Il.; τἀνθάδʼ ἂν μέλοιτό μοι what remains should be a care to you, Soph., etc.; rarely impers., μέλεταί μοί τινος Theocr.
  • • 2in Epic Poets are found perf. and plup. pass. μέμβλεται, μέμβλετο, shortd. for μεμέληται, μεμέλητο, with pres. and imperf. sense, οὐκέτι μέμβλετʼ Ἀχιλλεύς (for μέλει) Achilles cares no longer for it, Il.; μέμβλετο οἱ τεῖχος (for ἔμελε) the wall was a care to him, Il.:—the regul. perf. occurs in later Poets, Φοίβωι μεμελήμεθα Anth.; 2 and 3rd sg. plup. μεμέλησο, -ητο, Anth., Theocr.
• Btrans., c. gen. of persons, to care for, take care of, take an interest in a thing, πλούτοιο μεμηλώς busied with riches, Il.; πολέμοιο μεμηλώς Il.; θεοὶ τῶν ἀδίκων μέλουσιν Eur.:—absol. to be anxious, μέλει κέαρ Aesch., etc.
• • IIMid. μέλομαι, to care for, take care of, c. gen., Trag.; so in aor1 pass., τάφου μεληθείς having provided for the burial, Soph.:—also μεληθέν, as Pass. cared for, Anth.; and perf. part. μεμελημένος, Anth.