οἰναρίς
οἰναρίς, vine-tendril
οἰνᾰρ-ίς, ίδος, ἡ,
- vine-tendril or branch, = κλῆμα, Hp. Mul. 2.206.
οἰναρίς, ίδος (ἡ) [ᾰῐδ] bourgeon ou pampre de vigne, Hpc. 673, 47.
Étym. οἶνος.
οἰναρίς, ίδος, ἡ, Weinrebe, Hippocr.; Hesych. erh. κληματίς.