οἰνοχοϊκός
οἰνοχοϊκός, of or for an οἰνοχόος
οἰνοχο-ϊκός, ή, όν,
- of or for an οἰνοχόος, Hld. 7.27.
οἰνοχοϊκός, ή, όν, d’échanson, Hld. 7, 27.
Étym. οἰνοχόος.
οἰνοχοϊκός, ή, όν, zum Mundschenken gehörig, Heliod. 7.27.