οἰνόω
οἰνόω, to intoxicate
οἰν-όω,
- intoxicate, οἰνῶσαι σῶμα ποτοῖς Critias 6.28D.: elsewh. always Pass. οἰνόομαι, get drunk, οἰνωθέντες Od. 16.292, Aen.Tact. 16.5; οἰνωθείς S. Fr. 929, PLond. 2.411.14 (iv A. D.); οἰνοῦσθαι Plu. QConv. 2.672a: fut. οἰνωθήσομαι Stoic. 3.163: mostly in pf. part. ᾠνωμένος, Ion. οἰνωμένος Hdt. 5.18; ἄγαν ᾠνωμένος A. Supp. 409; δείπνοις, ἡνίκʼ ἦν ᾠνωμένος S. Tr. 268; ᾠνωμένας κρατῆρι E. Ba. 687: codd. of Arist. always give οἰνωμένος, EN 1147a14, 1152a15, 1154b10, Rh. 1389a19. (The word used in good Att. Prose is μεθύω (q. v.); but in Stoic. l.c. οἰ. = drink wine in moderation, opp. μεθυσθῆναι, to be the worse for wine.)
- II Pass., turn into wine, Nonn. D. 11.517.
οἰνόω-ῶ (act. seul. inf. ao. οἰνῶσαι ; pass. f. οἰνωθήσομαι, ao. ᾠνώθην, pf. ᾤνωμαι ou οἴνωμαι)
1 enivrer légèrement, d’où au pass. être légèrement pris de vin, p. opp. à μεθύσκεσθαι, DL. 7, 118 ; p. ext. enivrer, au pass. être ivre, Od. 16, 292 ; 19, 11 ; Eschl. Suppl. 409 ; Hdt. 5, 18 ; Soph. Tr. 268 ; Eur. Bacch. 686 ; Arstt. Rhet. 2, 14, 2 ; Plut. M. 672a ||
2 changer en vin, au pass. Nonn. Jo. 2, 9 ||
➳ Inf. ao. act. Critias 2, 28 Bgk.
Étym. οἶνος.
οἰνόω, mit Wein beranschen ; gew. pass., οἰνωθέντες, Od. 16.292, 19.11 ; δεδορκὸς ὄμμα μηδʼ ἄγαν οἰνωμένον, Aesch. Suppl. 404 ; δείπνοις ἡνίκʼ ἦν οἰνωμένος, Soph. Tr. 267 ; οἰνωμένας κρατῆρι, Eur. Bacch. 686 ; πλεύνως οἰνωμένοι, Her. 5.18 ; Arist. u. Sp., wie Plut.; DL. 7.118 unterscheidet οἰνωθήσεσθαι τὸν σοφόν φασιν, οὐ μεθυσθήσεσθαι.
οἰνόω
[οἶνος.]
To make drunk; in pass., to become drunk : μή πως οἰνωθέντες ἀλλήλους τρώσητε (in an access of drunkenness) Od. 16.292=Od. 19.11.
οἰνόω : only pass. aor. part., οἰνωθέντες, overcome by wine, drunken, Od. 16.292 and Od. 19.11.
οἰνόω,
- Ito intoxicate, οἰνῶσαι σῶμα ποτοῖς Critias.
- IIPass. οἰνόομαι to get drunk, be drunken, οἰνωθέντες Od.; perf. part., ᾠνωμένος, Ionic οἰνωμένος, Hdt., Soph.