οἴνωσις
οἴνωσις, drunkenness
οἴν-ωσις, εως, ἡ,
- drunkenness, not so bad as μέθη, Stoic. 3.179, cf. Dsc. 5.6, Plu. Garr. 2.503f, QConv. 645a, Gal. 19.105: pl., D.L. 7.183; σύμμετρος οἴ. Corn. ND 30.
οἴνωσις, εως (ἡ) ivresse légère, (p. opp. à μέθη et à παροινία) Plut. M. 503f et 645a ; au plur. (dat. οἰνώσεσι) DL. 7, 183.
Étym. οἰνόω.
οἴνωσις, ἡ, die Trunkenheit, Sp., schwächer als μέθη u. παροινία, Plut. Symp. 3 proœm.