οἰχητέον
οἰχητέον, one must gc
οἰχ-ητέον, (οἴχομαι)
- one must go, Alciphr. 3.42.
οἰχητέον, vb. d’οἴχομαι, Alciphr. 3, 42.
οἰχητέον, adj. verb. zu οἴχομαι.
οἰχητέον, one must gc