οἰόζωνος
οἰόζωνος, lone traveller
οἰό-ζωνος, ον,
- alone and girt up, i.e. lonely wayfarer, S. OT 846.
οἰό·ζωνος, ος, ον, c. μονόστολος, Soph. O.R. 846.
Étym. οἶος, ζώνη.
οἰόζωνος, = μονόζωνος, allein, ἄνδρʼ ἕνα οἰόζωνον, Soph. O.R. 846 ; Hesych. erkl. μονόστολος, der Alleingehende.
οἰόζωνος
οἰό-ζωνος, ον,
ζωνη
= μονόζωνος, Soph.
οἰόθεν, adv.