οἰοπολέω
οἰοπολέω, to tend sheep, to roam the mountains
οἰο-πολέω,
- roam alone, E. Cyc. 74 (lyr.): c. acc. loci, roam over, of shepherds, ὄρεος ῥάχιν οἰ. AP 7.657 (Leon.).
οἰοπολέω-ῶ, vivre solitaire, Eur. Cycl. 74 ; avec l’acc. errer solitaire à travers, Anth. 7, 657 (οἰοπόλος 2).
οἰοπολέω, allein sein, einsam leben ; ὄρεος ῥάχιν Leon.Tar. 98 (VII.657); oder von οἶς, Schafe hüten, weiden, vgl. ποῖ οἰοπολεῖς Eur. Cycl. 74.
οἰοπολέω,
fut. -ήσω
οἰοπόλος
- to tend sheep, to roam the mountains, Eur.:—c. acc. loci, to roam over, Anth.