οἴημα
οἴημα, opinion
οἴ-ημα, ατος, τό, (οἴομαι)
- opinion, D.C. Fr. 12.8 (pl.).
- II self-conceit, οἴ. καὶ τῦφος Plu. Aud. 2.39d; οἴ. καὶ ἀλαζονεία ib. 43b.
οἴημα, ατος (τὸ) haute opinion de soi-même, présomption, suffisance, Plut. M. 39d, 43b, etc.
Étym. οἴομαι.
οἴημα, τό, die Meinung (οἴομαι), bes. die Meinung, die man von sich hat, Eigendünkel, καὶ ὁ τῦφος, Plut. de audit. 4 u. öfter.