ὀΐζυος
ὀΐζυος, sorry, wretched
ὀΐζ-ῠος, ον, = sq.,
- sorry, wretched, ὀίζυον οὐδὲν ἀρέσκει Theoc. 27.14.
ὀΐζυος, ος, ον, c. le suiv. Thcr. Idyl. 27, 13 dout.
ὀΐζυος, ον,
= ὀϊζῡρός
- sorry, wretched, Theocr.