πάνοιζυς
πάνοιζυς, all-unhappy
πᾰν-οιζυς, υ, gen. υος,
- all-unhappy, ἑστία A. Ch. 49 (lyr.).
πάν·οιζυς, υς, υ, gén. υος [ᾰ] tout à fait infortuné, Eschl. Ch. 49.
Étym. π. ὀϊζύς.
πάνοιζυς, ἑστία, ἡ, ganz unglücklich, Aesch. Ch. 48.
πάνοιζυς
πάν-οιζυς, υ,
- gen. υος, all-unhappy, Aesch.