πανοικησίᾳ
παν·οικησίᾳ [ᾰν] adv. c. le préc. Thc. 2, 16 ; 3, 57.
πανοικησίᾳ, = πανοικεί, Thuc. 2.16, 3.57 u. Sp., wie DC. 41.7 ; auch πανοικεσίᾳ geschrieben, Dion.Hal. 7.18 ; auch Antipho bei Poll. 6.163.
πανοικησίᾳ
dat., = πανοικίᾳ, Thuc.