πάρφυκτος
πάρφυκτος, to be avoided
πάρφυκτος, ον, poet. for *παράφ(ε)υκτος,
- to be avoided, τὸ μόρσιμον οὐ π. Pi. P. 12.30.
πάρφυκτος, ος, ον, qu’il faut ou qu’on peut éviter, Pd. P. 12, 53.
Étym. vb. du préc.
πάρφυκτος
πάρ-φυκτος, ον,
poet. for παράφυκτος
- to be avoided, Pind.