παρυφίστημι
παρυφίστημι, place close beside
παρυφίστημι,
- place close beside:—pres. Act. only in form παρυφιστάνω, indicate, A.D. Adv. 129.18: pf., stand close beside, παρυφέστηκε τῇ χρηστῇ παρασκευῇ εἴδωλον Proll. Hermog. in Rh. 4.21 W.
- II Pass., with aor. 2 -υπέστην, subsist coordinately with, τινι Stoic. 2.48, S.E. P. 1.205, D.L. 9.105, Plot. 2.9.14, Porph. Sent. 43, Ascl. in Metaph. 371.2: abs., Simp. in Cat. 110.5.
- 2 arise in consequence, J. AJ 15.8.4; παρυφιστάμενος φόβος instinctive dread, Herod.Med. ap. Orib. 8.3.7; τὸ ἐξ ἑκάστης λέξεως παρυφιστάμενον νοητόν A.D. Synt. 4.5; τὰ ποικίλως παρυφιστανόμενα ἐκ τῶν ῥημάτων ib. 297.5.
- 3 τὸ παρυφιστάμενον deposit in urine, Gal. 6.251 (pl.), 19.574.
παρ·υφίστημι (f. -υποστήσω, ao. 2 -υπέστην)
I tr. substituer, Chrys. 10, 264 Migne ||
II intr. (à l’ao. 2 et au pf. et au moy.)
1 se tenir secrètement auprès de, dat. Rhét. 4, 21 W. ||
2 se présenter en même temps ou avec, exister avec, dat. Sext. 46, 5 Bkk. ; DL. 9, 105 ||
3 ressortir de, avec ἐκ et le gén. Dysc. Synt. 10, 1.
Étym. π. ὑφίστημι.
παρυφίστημι, (ἵστημι), als Substanz zugleich mit zum Wesen hinzufügen. – Häufiger in den intr. tempp. u. im med., zugleich sich darstellen, mit sein, existieren ; S.Emp. pyrrh. 1.205 ; DL. 9.105 u. Gramm.