πάσχω
πάσχω, πάσχω, πείσομαι, ἔπαθον, πέπονθα, ΧΧΧ, ΧΧΧ, suffer, have done to one
- have something done to one, suffer, opp. do, ὅσσʼ ἔρξαν τʼ ἔπαθόν τε Od. 8.490; ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν Pi. N. 4.32; δρᾶν καὶ πάσχειν, v. δράω ; πολλὰ μὲν . . πείσεσθαι, πολλὰ δὲ ποιήσειν Hdt. 5.89, etc.: hence used as Pass. of ποιέω (cf. Arist. Cat. 2a4, Metaph. 1017a26, Plot. 3.6.8, etc.), π. τι ὑπό τινος to be treated so and so by another, suffer it at his hands, ἃ πάσχοντες ὑφʼ ἑτέρων ὀργίζεσθε, ταῦτα τοὺς ἄλλους μὴ ποιεῖτε Isoc. 3.61, cf. Hdt. 1.44, 124, al.; ἐξ ἐμοῦ μὲν ἔπαθες οἷα φῂς παθεῖν, δρᾷς δʼ οὐδὲν ἡμᾶς εὖ E. Hec. 252; οἷα πρὸς θεῶν πάσχω θεός A. Pr. 92, cf. Hdt. 1.36.
- II to have something happen to one, to be or come to be in a state or case, καί τι ἔφη γελοῖον παθεῖν Pl. Smp. 174e; ὅπερ οἱ τὰς ἐγχέλεις θηρώμενοι πέπονθας Ar. Eq. 846, cf. V. 946; ὁρᾶτε μὴ ταὐτὸ πάθητε τῷ ἵππῳ see that it be not with you as with the horse in the fable, Arist. Rh. 1393b20, cf. Pl. R. 488a; παραπλήσιον π. ὥσπερ ἂν εἰ . . Isoc. 1.27; ὁμοιότατον πεπονθέναι ὥσπερ ἂν εἴ τις . . Pl. Phd. 98c.
- 2 of the influence of passion or feeling, to be affected in a certain way, be (or come to be) in a certain state of mind, οἱ Καμαριναῖοι ἐπεπόνθεσαν τοιόνδε Th. 6.88, cf. 1.80, D. 20.56; ὅ τι μὲν ὑμεῖς πεπόνθατε ὑπὸ τῶν ἐμῶν κατηγόρων οὐκ οἶδα Pl. Ap. 17a, cf. 21c, 22c, Alc. 1.118b, Smp. 198c; π. τι πρός τινας Isoc. 2.42, Pl. Grg. 485b, cf. X. Smp. 4.11, 8.15, etc.; τι ἔς τινας Th. 6.11: sts. with Adj., ὑϊκὸν πάσχει he is swinishly disposed, X. Mem. 1.2.30: abs., ὁ πάσχων the man of feeling or impulse, ὁ μὴ πάσχων the unimpassioned man, Arist. MM 1203b21.
- 3 of things, πεπόνθασι . . αἱ Ἰώνων ὁρταὶ τοῦτο this is the case with . ., Hdt. 1.148; πάσχει δὲ ταὐτὸ τοῦτο καὶ τὰ κάρδαμα this is just the way with . ., Ar. Nu. 234; οἷον τὰ γράμματα πεπονθότʼ ἂν εἴη Pl. Sph. 253a; ὁμοίως π. τῷ Νείλῳ to be in the same case with . ., Hdt. 2.20.
- 4 Gramm., of words, to be subject to certain changes, EM 200.11, 491.2, etc.; τὸ πεπονθός a modified form, A.D. Adv. 137.16.
- b to be passive in meaning, Id. Synt. 244.6, al.
- III freq. with Advbs., κακῶς πάσχειν or παθεῖν to be in evil plight, unlucky, Od. 16.275, Hdt. 3.146, etc.; κακῶς π. ὑπό τινος to be ill used, ill treated by . ., A. Pr. 1041 (anap.); ἐκ Διὸς π. κακῶς ib. 759 (but also κακὸν π. ὑ. τ. Th. 8.48): freq. with an Adj., κακά, αἰνά, λυγρὰ π., Il. 3.99, 22.431, Hdt. 9.37; ἀνάρσια πρός τινος Id. 5.89: freq. in Trag., π. δύσοιστα, τάλανα, ἀμήχανα, οἰκτρά, σχέτλια, ἀνάξια, A. Eu. 789 (lyr.), Th. 988 (dub.), E. Hipp. 598, Hec. 321, Andr. 1180 (dub.), IA 852: also in Prose, δεινά, βίαια π., D. 51.19, 21.1, etc.; πρέποντα πάσχειν Anti-pho 3.3.9: in Hom. also with Subst., ἄλγεα, κήδεα, πήματα, ἀεκήλια ἔργα, Il. 20.297, Od. 17.555, Il. 5.886, 18.77: rarely in Att., πράγματʼ αἴσχιστʼ ἂν ἐπάθομεν D. 21.17.
- b εὖ πάσχειν to be well off, in good case, c. gen., τῶν αὑτοῦ (leg. ὧν αὐτοῦ, cf. ὅς Possess.) κτεάνων εὖ πασχέμεν to have the good of, enjoy oneʼs own, like ἀπολαύω, γεύομαι, etc., Thgn. 1009, cf. Pi. N. 1.32; εὖ πάσχειν receive benefits, opp. εὖ δρᾶν, A. Eu. 868, Th. 2.40, etc.; ἀνθʼ ὧν ἔπασχον εὖ . . χάριν δοῦναι S. OC 1489; τιμᾶσθαι . . ἐν τῇ μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων Aeschin. 3.182; εὖ παθεῖν ὑπό τινων Pl. Grg. 519d, etc.: also with an Adj., π. ἀγαθά Hdt. 2.37; τι ἐσλόν Pi. P. 9.89, cf. Alc. Supp. 22.5; τερπνόν τι S. Aj. 521, cf. Theoc. 7.83; χαρτά, ὅσια, E. Ph. 618, Hec. 788; γλυκέα, χαρίεντα π., Ar. Pax 591, Ec. 794; δίκαια Din. 1.10; φιλικὰ ὑπό τινος X. Cyr. 4.6.6.
- 2 without Adv., with reference to evil, used for κακῶς or κακὰ π., μάλα πόλλʼ ἔπαθον καὶ πόλλʼ ἐμόγησα Od. 5.223, cf. Il. 23.607; εἴ κεν μάλα πολλὰ πάθοι 22.220; ὁτιοῦν π. suffer anything whatever, Isoc. 12.133, etc.: abs., παθὼν δέ τε νήπιος ἔγνω by hard experience, Hes. Op. 218, cf. S. OT 403; ὁ παθών the injured party, Pl. Lg. 730a, 878c:—Phrases: μή τι πάθῃς or πάθοι, lest thou, lest he suffer any ill, Od. 17.596, Il. 5.567, cf. 11.470, etc.; μή τι πάθωμεν 13.52: hence εἴ τι πάθοιμι or ἤν τι πάθω, as euphemism, if aught were to happen to me, i.e. if I were to die, Callin. 1.17, Hdt. 8.102, Ar. Ec. 1105, V. 385, Lys. 19.51, Theoc. 8.10; ἂν οὗτός τι πάθῃ D. 4.11; ἐάν τινα ἀνθρώπινα πάσχῃ IG 3.74.13; so εἴ τι πείσεται . . ἅδε γᾶ E. Ph. 244 (lyr.); ἤν τι ναῦς πάθῃ Id. IT 755, cf. Syngr. ap. D. 35.13.
- b in Law, suffer punishment, pay the penalty, Lys. 20.30; π. ὡς ἱερόσυλος SIG 1016.7 (Iasos, iv B. C.), cf. 1 Ep.Pet. 4.15; ὡς προδότης καὶ ἐπιβουλεύων τῷ δήμῳ πασχέτω τι Aen. Tact. 11.9; τιμᾶν ὅ τι χρὴ παθεῖν . . ἢ ἀποτεῖσαι Pl. Plt. 299a (-τίνειν codd.), cf. Ap. 36b, X. Mem. 2.9.5, IG 1(2).65.50, etc.
- 3 τί πάθω; what is to become of me? ὤμοι ἐγώ, τί π.; Il. 11.404, Od. 5.465, S. OC 216 (lyr.), Theoc. 3.24; sts. what (else) am I to do? Ar. Nu. 798; so esp. τί γὰρ π.; E. Hec. 614, Supp. 257, Ar. Av. 1432, etc.; ὡμολόγηκα· τί γὰρ π.; I allow it—how can I help it? Pl. Euthd. 302d, cf. Hdt. 4.118.
- 4 in 2 sg., τί πάσχεις; what’s the matter with you? Ar. Nu. 708, Av. 1044; τί χρῆμα πάσχεις; Id. Nu. 816: so in aor. part., τί παθών ; τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς; what possesses us that we have forgotten . . ? Il. 11.313; but τί παθόντες γαῖαν ἔδυτε; what befell you that you died ? Od. 24.106; also οὐδὲν θαυμαστὸν ἔπαθεν . . πεισθείς no wonder that he was induced, Antipho 2.4.7.
- 5 to be ill, suffer, c. acc. of the part affected, π. τοὺς πόδας, τὴν πλευράν, PSI 4.293.23 (iii A. D.), PGen. 56.27 (iv A. D.): abs. in part., ὁ πάσχων, almost = ὁ κάμνων, the patient, PMag. Par. 1.3017; μεταβαίνει ἀπὸ τῶν παθῶν ἐπὶ τοὺς πάσχοντας ἀνθρώπους Gal. 16.583, cf. 15.501, Sor. Fasc. 45, al.
- IV in later Stoic Philos., πάσχειν is to be acted upon by outward objects, take impressions from, them, opp. ἀποπάσχω, mostly folld. by ὅτι, to be led to suppose that . ., Arr. Epict. 1.2.3, 1.18.1, etc.: also c. acc., have experience of, ἀρετήν, λόγον, Ph. 2.449, 1.121. (*πṇθσκω, fut. *πένθ-σομαι, cf. πένθος.)
1. met acc. v.h. inw. obj.
a. ondervinden, meemaken:
b. in een ... stemming komen, een ... gevoel krijgen:
c. met
d. met
2. abs. lijden, te lijden hebben:
3. met adv. op een ... manier behandeld worden; pos.:
leiden ; eine Einwirkung von außen erfahren, wobei man sich leidend verhält, also übh. irgendeinen Eindruck, sei es ein guter oder ein schlechter, empfangen, im Ggstz der eigenen freien Tätigkeit ; wie παθεῖν u. ἔρξαι einander entgegstzt sind, Od. 8.490 ; vgl. Aesch. Ag. 1545, 1643 ; Soph. O.C. 268 u. sonst, wie in Prosa, Thuc. 7.71 ; Xen. Cyr. 7.1.40. – Gew. etwas Schlimmes, Unangenehmes erfahren, erleiden, erdulden, sowohl mit dem Zusatz κακά u. ä., als auch ohne diesen, Hom. u. Folgde überall ; ἄλγεα, Il. 20.297 ; οὐλὴν ὅττι πάθοι, Od. 19.464 ; μάλα πόλλʼ ἔπαθον καὶ πόλλʼ ἐμόγησα κύμασι καὶ πολέμῳ, 5.223 ; oft μή τι πάθῃς, daß dir nichts Uebeles begegne, kein Unglück widerfahre ; ἔγνω παθών, er hat durch schlimme Erfahrungen gelernt, Hes. O. 220 ; ἴδεσθέ μʼ οἷα πρὸς θεῶν πάσχω θεός, Aesch. Prom. 92 ; πτωμάτων γὰρ ἄξια πάσχω τε καὶ πέπονθα καὶ πείσομαι, Eur. Troad. 468 ; Soph., Ar. u. in Prosa ; πεισόμενος πολλά τε καὶ λυγρά, Her. 9.37 ; daher παθόντες ταῦτα πρὸς αἰγινητέων, von Seiten der Aegineten eine Niederlage erlitten haben, 5.89, 6.88 ; in ἐάν τι πάθω, εἴ τι πάθοιμι, liegt gew. ein Euphemismus, wenn mir Etwas zustoßen, etwas Menschliches begegnen sollte, d.i. wenn ich sterben sollte, vgl. Callin. el. 17 ; Her. 8.102 u. oft bei den Att., wie Isae. 1.4 Plat. Menex. 246c ; sogar ἄν τι ἡ δέλτος πάθῃ, wenn sie verloren gehen sollte, Ep. II.312d, vgl. ἤν τι ναῦς πάθῃ, Eur. I.T. 755. – In der Frage τί πάθω ; τί πείσομαι ; ist immer der höchste Grad der Not und Verlegenheit ausgedrückt, in welche Jemand durch gewaltsam auf ihn eindringende Unstände geraten ist, was wird mir begegnen ? was wird aus mir werden ? wodurch der Fragende bezeichnet, daß er das Schlimmste erwartet ; Il. 11.404, Od. 5.465 ; Her. 4.118 ; Aesch. Spt. 1049 ; Soph. O.C. 216, Tr. 969 ; vgl. Valcken Eur. Phoen. 902. Wenn auch zuw, den unser »was soll ich tun ?« (vgl. noch Plat. Euthyd. 302d, ὡμολόγηκα, ἔφην· τί γὰρ πάθω ; konnte ich denn anders ?) dieser Frage entspricht, so liegt doch in dem griechischen Ausdrucke nie der Nebenbegriff der Tätigkeit, sondern immer die leidende Unterwerfung unter ein Schicksal od. unter eine andere Uebernacht. Eben so liegt in τί παθών ; auch ohne weiteren Zusatz der Begriff des Schlimmen, Nachteiligen, τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς ; II. 11.313, was ist uns so Schlimmes begegnet, daß wir unserer Kraft und der mutigen Gegenwehr vergessen ? τί παθόντες γαῖαν ἔδυτε, Od. 24.106, welchʼ Unglück ist euch begegnet, daß ihr in die Unterwelt kamet ? Häufig wird es, wie das verwandte τί μαθών (s. μανθάνω), kurz übersetzt : warum ? es ist aber immer der Grund eines schlimmen Begebnisses in einent äußeren Zwange oder in einer leidenschaftlichen Stimmung, die den Handelnden seiner Freiheit beraubt hat, dadurch bezeichnet, also was ist dir begegnet oder widerfahren ? was plagte dich, focht dich an ? vgl. Ar. Nub. 340, Pax 701 ; Sp., wie Luc. Pisc. 29. – Die Bdtg des Unglücks liegt auch in der in der att. Gerichtssprache häufigen Vrbdg παθεῖν ἢ ἀποτῖσαι, wo ersteres auf Leibes- u. Todesstrafe, letzteres auf Geldbuße geht, Dem. 24.105, wo er 119, 146 erkl. ἐν γὰρ τῷ παθεῖν καὶ ὁ δεσμὸς ἔνι ; vgl. Lept. 155 u. sonst, Plat. Polit. 299a, Xen. Mem. 2.9.5 u. bes. Oratt. – im Ggstz von ποιέω obszön, Aesch. 3.162, vgl. Dem. 18.130. – Durch Adverbien bestimmt ist
a) κακῶς πάσχειν übel daran sein, sich übel befinden, unglücklich sein ; Od. 16.275 ; Ar. Plut. 900 ; Her. 3.146 u. in att. Prosa ; κακῶς πάσχειν ὑπό τινος, Aesch. Prom. 1043, Uebles, Unglück, Schmach von Einem erleiden ; Thuc. 8.48. – Eben so
b) εὖ πάσχειν, wohl daran sein, sich wohl befinden, glücklich sein ; Pind. P. 3.104, 1.99 ; ἐσλόν τι, 9.92, öfter, κραδίῃ εὖ πείσομαι, ich werde mich in meinem Herzen wohl befinden, Theogn. 977 ; ὅσοι πάθόντες. εὖ κακοῦσί μʼ ἐκδίκως, Aesch. Prom. 978 ; εὖ δρῶσαν εὖ πάσχουσαν, Eum. 830 ; übh. Gutes erfahren, von Einem Wohltaten erhalten, Gutes erleiden, ἀνθʼ ὧν ἔπασχον εὖ χάριν δοῦναι, Soph. O.C. 1486 ; vgl. παθεῖν μὲν εὖ, παθεῖν δὲ θἄτερα, Phil. 501 ; αὐτοὶ ἐκ τοῦ εὖ εἰπεῖν τὸ παθεῖν εὖ ἀντιλήψονται, Thuc. 3.40 ; auch ἀγαθὰ πάσχειν, Her. 2.37 ; ὅσον πέπονθας ἀγαθόν, Ar. Eq. 187 ; Dem. u. Folgde ; καὶ ταῦτα εὖ πεπονθὼς ὑπʼ αὐτοῦ, Luc. de calumn. 3 ; so daß also, wo πάσχω in gutem Sinne gebraucht ist, es diesen immer erst durch einen näher bestimmenden Zusatz erhält, das absolut stehende Verbum nur in schlimmem Sinne steht. – Allgemeiner, sich in irgendeiner Stimmung befinden, die man sich aber nicht selbst gibt, sondern die durch Eindrücke oder Einwirkungen von außen her entstanden ist ; πάσχειν τι πρός τινα, in eine Leidenschaft, Stimmung gegen Jemand geraten und davon abhängig werden, ἔγωγε ὁμοιότατον πάσχω πρὸς τοὺς φιλοσοφοῦντας ὥσπερ πρὸς τοὺς παίζοντας, Plat. Gorg. 485a ; πάσχομέν τι τοιοῦτον περὶ τὰ ἐν τοῖς ξύλοις, Phaed. 74d ; τοιοῦτον οὐδὲν ἔπασχον, so ging es ihnen nicht, Symp. 215e ; πέπονθα τὸ τῶν πολλῶν πάθος, es ging mir so, wie dem großen Haufen, ich erfuhr an mir dasselbe, Gorg. 513b ; Alc.I, 118b ; οἷον καὶ ἡ τριὰς πέπονθε, Phaed. 104a, wie es ging ; auch θεῖον πεπόνθατε, Rep. II.368a ; θεῖον πάθος πεπονθέναι, Phaedr. 238c ; πάσχομεν τὰ τοῦ Τηλεμάχου, es widerfährt uns dasselbe wie dem Telemach, es geht uns wie dem Telemach ; τὸ τοῦ Ὁμήρου παθεῖν, wie Homer sagt, Rep. VII.516d ; Symp. 198c ἵνα μὴ ταὐτὸ πάθητε τῷ ἵππῳ, daß euch nicht dasselbe, wie dem Pferde (in der Fabel) begegne ; auch ὑϊκὸν πάσχει, es begegnet ihm etwas Schweinisches, d.i. es ergeht ihm wie den Schweinen, Xen. Mem. 1.2.30 ; ὥστε μήτε ἀπειρίᾳ ἐπιθυμῆσαί τινα τοῦ ἔργου, ὅπερ ἂν οἱ πολλοὶ πάθοιεν, Thuc. 1.80, wie es den Meisten gehen möchte ; ὅπερ γὰρ οἱ τὰς ἐγχέλεις θηρώμενοι πέπονθας, Ar. Eq. 864. – In der philosophischen Sprache der Stoiker bezeichnet πάσχειν übh. die Abhängigkeit von den äußeren Gegenständen, die Eindrücke, welche man durch sie erhält, und die Vorstellung, welche man dadurch von ihnen erhält ; dah. mit folgdm ὅτι = sich vorstellen, meinen, daß Etwas sei, Arr. Epict. 1.28.3, 13.
Bei den Gramm. von den Affektionen und Veränderungen eines Wortes.
[for πάθ-σκω.]
Fut. in mid. form πείσομαι Od. 2.134.
3 sing. -εται Il. 20.127 : Od. 7.197.
Infin. -εσθαι Od. 18.132.
Aor. ἔπαθον Il. 9.492 : Od. 7.221. πάθον Il. 9.321, Il. 16.55, Il. 18.397 : Od. 4.95, Od. 5.223, Od. 8.155, Od. 13.263.
2 sing. ἔπαθες Il. 23.607. πάθες Od. 14.362, Od. 15.487.
3 sing. πάθε Il. 24.7 : Od. 1.4, Od. 13.90, Od. 14.32.
1 pl. πάθομεν Il. 21.442 : Od. 3.113.
2 pl. πάθετε Od. 10.458.
3 pl. ἔπαθον : Od. 8.490, Od. 23.67. πάθον Il. 14.67, Od. 3.116.
Subj. πάθω Il. 11.404 : Od. 5.465, Od. 6.173.
2 sing. -ῃς Od. 17.596. -ῃσθα Il. 24.551.
3 sing. -ῃ Od. 15.401. -ῃσι Il. 11.470, Il. 17.242, Il. 20.126, Il. 22.505 : Od. 4.820, Od. 7.195.
1 pl. -ωμεν Il. 13.52 : Od. 12.321.
3 pl. -ωσι Il. 10.538.
Opt. πάθοιμι Il. 19.321, Il. 21.274.
3 sing. -οι Il. 5.567, Il. 13.670, Il. 22.220 : Od. 18.224, Od. 19.464.
1 pl. -οιμεν Od. 9.53.
3 pl. -οιεν Il. 10.26.
Pple. παθών, -όντος Il. 11.313, Il. 21.82 : Od. 2.174, Od. 4.81, Od. 5.377, Od. 7.224, Od. 8.184, Od. 12.27, Od. 13.131, Od. 15.176, Il. 16.205, Od. 24.106.
Fem. παθοῦσα Il. 22.431.
Infin. παθέειν Il. 17.32, Il. 18.77, Il. 20.198 : Od. 5.347.
Pf. πέπονθα Od. 17.284.
2 sing. πέπονθας Od. 13.6.
2 pl. πέποσθε Od. 23.53. πέπασθε (for πέπαθ-τε : cf. πεπαθυίῃ below) Il. 3.99 : Od. 10.465.
Dat. sing. fem. pple. πεπαθυίῃ Od. 17.555.
3 sing. plupf. ἐπεπόνθει Od. 13.92.
- 1
To suffer, endure, undergo, to have laid upon one, be called upon to bear : ἄλγεα Il. 2.667. Cf. Il. 3.99, 128, Il. 5.886, Il. 9.492, Il. 17.32, Il. 20.127, etc. : κακόν τι Od. 2.179. Cf. Od. 1.4, 49, Od. 2.174, Od. 4.81, 95, Od. 7.221, Od. 8.490, Od. 13.90, Od. 14.416, etc.
Absol.: κακῶς πάσχοντος ἐμεῖο (sore though my plight be) Od. 16.275.
- 2
To have (something) come upon, happen to, or befall one : τί παθόντε λελάσμεθʼ ἀλκῆς; (why do we thus . .?) Il. 11.313, τί πάθω
; (what is to become of me?) 404 : ἐξερέεινον ἅπαντα, οὐλὴν ὅττι πάθοι (about the wound, what befell him, i.e. how he got the wound) Od. 19.464. Cf. Od. 5.465, Od. 20.351, Od. 24.106 (what has brought you here?). - 3
With indefinite object, to have (something evil) come upon one, encounter (mischance), meet (one’s death) : μή τι πάθοι Il. 5.567. Cf. Il. 10.26, 538, Il. 11.470, Il. 13.52, Il. 17.242, Il. 20.126, Il. 21.274 : οὐδέ τί τοι παθέειν δέος Od. 5.347. Cf. Od. 4.820, Od. 12.321, Od. 17.596, Od. 18.224.
- 1
- a in bad sense, suffer Κάδμοιο κούραις, ἔπαθον αἳ μεγάλα O. 2.23 ἦ πόλλʼ ἀμφὶ κρουνοῖς Πάγασον ζεῦξαι ποθέων ἔπαθεν O. 13.64 οἷα Συρακοσίων ἀρχῷ δαμασθέντες πάθον P. 1.73 τάχα δὲ παθὼν ἐοικότʼ ἀνὴρ ἐξαίρετον ἕλε μόχθον P. 2.29 οἷα καὶ πολλοὶ πάθον P. 3.20 ἐπεὶ ῥέζοντά τι καὶ παθεῖν ἔοικεν N. 4.32 καὶ πάθον δεινὸν παλάμαις Ἀφαρητίδαι Διός N. 10.65 [τί πείσομα[ι] (πείθομαι Π^ς) Πα. 7B. 42, v. πείθω.] ὀλοφύρομαι οὐδέν, ὅ τι πάντων μέτα πείσομαι Pae. 9.21
- b in good sense
- α εὖ πάσχω, enjoy success τὸ δὲ παθεῖν εὖ πρῶτον ἀέθλων P. 1.99 χρὴ πρὸς μακάρων τυγχάνοντʼ εὖ πασχέμεν P. 3.105 ἐόντων εὖ τε παθεῖν καὶ ἀκοῦσαι φίλοις ἐξαρκέων N. 1.32 εἴ τις εὖ πάσχων λόγον ἐσλὸν ἀκούῃ I. 5.13
- β experience, enjoy τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ P. 8.6 τοῖσι τέλειον ἐπʼ εὐχᾷ κωμάσομαί τι παθὼν ἐσλόν P. 9.89 κάρυκες ὡρᾶν ἀνέγνον (sc. Νικόμαχον), σπονδοφόροι Κρονίδα Ζηνὸς Ἀλεῖοι, παθόντες πού τι φιλόξενον ἔργον I. 2.24 ὁ δʼ ἐθέλων τε καὶ δυνάμενος ἁβρὰ πάσχειν fr. 2. 1.
- c frag., ο]ὐκ αἰσχρὸν πάθοις Πα. 13. b. 6.
Strong 3958
to suffer, be acted on, as opp. to acting, often limited by a word expressive of good or evil;
(a) of misfortunes (most freq. without any limiting word): absol., Lk 22:15 24:46, Ac 1:3 3:18 17:3, I Co 12:26, He 2:18 9:26 13:12, I Pe 2:19, 20, 23 3:17 4:15, 19; seq. ὑπό, c. gen., Mt 17:12; ὑπέρ, Ac 9:16, Phl 1:20, II Th 1:5, I Pe 2:21; c. dat. ref., I Pe 4:1; περί, c. gen. (seq. ὑπέρ), I Pe 3:18; διά, c. acc., I Pe 3:14; ὀλίγον (a little while), I Pe 5:10; c. acc., Mt 27:19, Mk 9:12, Lk 13:2 24:26, Ac 28:5, II Ti 1:12, He 5:8, Re 2:10; παθήματα, II Co 1:6; ταῦτα, Ga 3:4 (EV; cf. Lft., in l., but v. infr.); acc. seq. ἀπό, Mt 16:21, Lk 9:22 17:25; ὑπό, Mk 5:26, I Th 2:14;
(b) of pleasant experiences (but always with qualifying word, εὖ or acc. rei) : Ga 3:4 (cf. Grimm-Thayer, s.v.; Interp. Com., in l., but v. supr.) (cf. προ-, συν-πάσχω).†
- Iradical sense, to receive an impression from without, to suffer, as opp. to doing, ἔρξαν τʼ ἔπαθόν τε Od.; δρᾶν καὶ πάσχειν, etc.; ὁμοίως π. τινί to be in the same case with . ., Hdt.
- IIthe sense is often limited by some word expressing good or evil:
- 1κακῶς πάσχειν to be ill off, in evil plight, unlucky, Od., etc.; κακῶς π. ὑπό τινος to be ill used, ill treated by . ., Aesch.; often with an adj., κακά, λυγρὰ π. Il., etc.; δεινὰ π. Dem.; also with a Subst., ἄλγεα π. etc., Hom.
- 2εὖ πάσχειν to be well off, in good case, lucky, Theogn., etc.; also, to receive benefits, opp. to εὖ δρᾶν, Aesch., etc.; so, ἀγαθὰ π. Hdt., etc.
- 3without a limiting word, it always refers to evil, being used for κακῶς or κακὰ π., μάλα πολλʼ ἔπαθον Od., etc.; μή τι πάθηις lest thou suffer any ill, Hom.; εἴ τι πάθοιμι or ἤν τι πάθω, a euphemism, if aught were to happen to me, i. e. if I were to die, Hdt., Attic
- 4τί πάθω; to express the extreme of perplexity, what is to become of me? what can I do? Hom., etc.; τί πάσχεις; what are you about? Ar.
- 5the interrog. τί παθών; expresses something amiss, τί παθόντες γαῖαν ἔδυτε; what ailed you that you died? Od.
- IIIto be affected in a certain way, be in a certain state of mind, entertain certain feelings, Thuc., Plat.; ὅπερ ἂν οἱ πολλοὶ πάθοιεν as would be the case with most men, Thuc.; ἵνα μὴ ταὐτὸ πάθητε τῶι ἵππωι that it be not with you as with the horse in the fable, Arist.; ὑϊκὸν πάσχει he is swinishly disposed, Xen.; so of things, πάσχει τοῦτο καὶ κάρδαμα this is just the way with cress, Ar.
- IVτὰ εὖ πεπονθότα benefits received, Aeschin.; cf. δράω.
-
…θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ…
Plato, Crito
-
…τι δεῖ τοιαῦτα ὀλοφύρεσθαι · οὐ γὰρ ἐλανθάνομεν ἡμᾶς αὐτοὺς ὄντες θνητοί · ὥστε τί δεῖ, ἃ πάλαι προσεδοκῶμεν πείσεσθαι, ὑπὲρ τούτων νῦν ἄχθεσθαι, ἢ λίαν οὕτω βαρέως φέρειν ἐπὶ ταῖς τῆς φύσεως συμφοραῖς, ἐπισταμένους ὅτι ὁ…
Lysias, Speeches
-
…διασκοπῶν οὖν τοῦτον ὀνόματι γὰρ οὐδὲν δέομαι λέγειν, ἦν δέ τις τῶν πολιτικῶν πρὸς ὃν ἐγὼ σκοπῶν τοιοῦτόν τι ἔπαθον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ διαλεγόμενος αὐτῷ ἔδοξέ μοι οὗτος ὁ ἀνὴρ δοκεῖν μὲν εἶναι σοφὸς ἄλλοις τε πολλοῖς…
Plato, Apology
-
…ἐπιδημοῦσιν, εἴσονται πότερον ἀδίκως τοὺς τριάκοντα ἐκκηρύττουσιν ἐκ τῶν πόλεων ἢ δικαίως. εἰ γὰρ δὴ αὐτοὶ οἱ κακῶς πεπονθότες λαβόντες ἀφήσουσιν, ἦ που σφᾶς ; γʼ ; αὐτοὺς ἡγήσονται περιέργους ὑπὲρ ὑμῶν τηρουμένους. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ…
Lysias, Speeches
-
…οὗτος δὲ ὑβρίζων καὶ παρανομῶν ᾤετο ἀναγκάσειν αὐτὸν ποιεῖν ὅ τι βούλοιτο. ὅσα μὲν οὖν ἐκεῖνος κακὰ ὑπʼ αὐτοῦ πέπονθε, πολὺ ἂν ἔργον εἴη λέγειν · ὅσα δὲ εἰς ἐμὲ αὐτὸν ἐξημάρτηκεν, ἡγοῦμαι ταῦθʼ ὑμῖν προσήκειν ἀκοῦσαι .…
Lysias, Speeches
-
…, ἔφη, ὦ Σώκρατες, καὶ ἐγὼ τοῖς καλῶς ἐρωτῶσι χαίρω ἀποκρινόμενος. Ἱπποκράτης γὰρ παρʼ ἐμὲ ἀφικόμενος οὐ πείσεται ἅπερ ἂν ἔπαθεν ἄλλῳ τῳ συγγενόμενος τῶν σοφιστῶν. οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι λωβῶνται τοὺς νέους · τὰς γὰρ τέχνας…
Plato, Protagoras
-
…με πάντα ἀκριβῶς ἐγνωκέναι. καὶ τότε ἤδη πρὸς τὰ γόνατά μου πεσοῦσα, καὶ πίστιν παρʼ ἐμοῦ λαβοῦσα μηδὲν πείσεσθαι κακόν, κατηγόρει πρῶτον μὲν ὡς μετὰ τὴν ἐκφορὰν αὐτῇ προσίοι, ἔπειτα ὡς αὐτὴ τελευτῶσα εἰσαγγείλειε καὶ ὡς ἐκείνη…
Lysias, Speeches
-
…λαβόντες γὰρ τὰς ἀρχὰς καὶ τὴν πόλιν ἀμφοτέροις ἐπολέμουν, τοῖς τε τριάκοντα πάντα κακὰ εἰργασμένοις καὶ ὑμῖν πάντα κακὰ πεπονθόσι. καίτοι τοῦτο πᾶσι δῆλον ἦν, ὅτι εἰ μὲν ἐκεῖνοι δικαίως ἔφευγον, ὑμεῖς ἀδίκως, εἰ δʼ ὑμεῖς…
Lysias, Speeches
-
…ὦ Σώκρατες, καὶ ἐγὼ τοῖς καλῶς ἐρωτῶσι χαίρω ἀποκρινόμενος. Ἱπποκράτης γὰρ παρʼ ἐμὲ ἀφικόμενος οὐ πείσεται ἅπερ ἂν ἔπαθεν ἄλλῳ τῳ συγγενόμενος τῶν σοφιστῶν. οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι λωβῶνται τοὺς νέους · τὰς γὰρ τέχνας αὐτοὺς πεφευγότας ἄκοντας…
Plato, Protagoras
-
…ἔχει ὥσπερ τότε ἐλέγετο ἡμῖν · εἴτε φασὶν οἱ πολλοὶ εἴτε μή, καὶ εἴτε δεῖ ἡμᾶς ἔτι τῶνδε χαλεπώτερα πάσχειν εἴτε καὶ πρᾳότερα, ὅμως τό γε ἀδικεῖν τῷ ἀδικοῦντι καὶ κακὸν καὶ αἰσχρὸν τυγχάνει ὂν παντὶ τρόπῳ ; φαμὲν…
Plato, Crito