παίπαλος
παίπαλος, ος, ον [ᾰ] c. le préc. ; τὰ παίπαλα, Call. Dian. 194, lieux raboteux, rocailleux.
Étym. Étymol. inconnue.
παίπαλος, = παιπαλόεις ; τὰ παίπαλα erkl. Schol. Ar. Nub. 260 δύσβατα ; so vrbdt Callim. h.Dian. 194 παίπαλά τε κρημνούς τε, hohe, zackige Felsgegenden.