παλλακίς
παλλακίς, a concubine, mistress
παλλᾰκ-ίς [ᾰ], ίδος, ἡ,
- concubine, opp. lawful wife (ἄκοιτις), Il. 9.449, 452; ὠνητὴ π. Od. 14.203, cf. LXX Jb. 19.17, Heroph. ap. Sor. 2.53 (dub. l.), etc.; π. δούλη AP 3.3 (Inscr. Cyzic.); ἐκ προγόνων παλλακίδων, of ritual prostitution, BCH 7.276 (Tralles).
παλλακίς, ίδος (ἡ) [λᾰῐδ] c. παλλακή, Il. 9, 449, 452 ; Od. 14, 203 ; Anth. 3, 3.
παλλακίς, ίδος, ἡ, = παλλακή, Kebsweib, Beischläferin, im Ggstze zur rechtmäßigen Gattin, Il. 9.449, 452 ; häufig eine gekaufte Sklavin, Od. 14.203 u. Sp., wie Plut.
παλλακίς
-ίδος, ἥ
A concubine : ἔμʼ ὠνητὴ τέκε μήτηρ, π. Od. 14.203. Cf. Il. 9.449, 452.
παλλακίς , ίδος: concubine.
παλλακίς
παλλᾰκίς, ίδος, ἡ,
- a concubine, mistress, Lat. pellex, opp. to a lawful wife (κουριδίη ἄλοχος) , Hom. Prob. from same Root as παλλάς νεᾶνις.