παλίσκιος
παλίσκιος, v. παλίνσκιος.
παλί·σκιος, ος, ον [ᾰ] c. παλίνσκιος, Arstt. H.A. 5, 30.
παλίσκιος, wie παλίνσκιος, wieder und wieder beschattet, dicht beschattet ; ἐλαῖαι, Arist. H.A. 5.30 ; Folgde : ἐν παλισκίῳ, an einem schattigen Orte, Plut. Num. 5 ; Arat. 22 u. a.Sp.