παμβασιλεύς
παμβασιλεύς, an absolute monarch
παμβᾰσῐλ-εύς, έως, ὁ,
- absolute monarch, Alc. 5, LXX Si. 50.15 (17); of Hadrian, Epigr.Gr. 990.3 (Balbilla).
παμ·βασιλεύς, έως (ὁ) [βᾰῐ] roi du monde entier, roi absolu, Arstt. Pol. 3, 16, 2 ; Spt. Sir. 50, 18.
Étym. π. βασιλεύς.
παμβασιλεύς, ὁ, Allherrscher, König Aller, Oberkönig ; Arist. Pol. 1.3 ; Orph. H. 72.3 u. Sp.
παμβασιλεύς
παμ-βᾰσῐλεύς, έως, ὁ,
- an absolute monarch, Arist.