παλμώδης
παλμώδης, throbbing, palpitating
παλμώδης, ες,
- throbbing, palpitating, of persons, Hp. Prorrh. 1.30; ἰδέαι D.S. 3.50; π. νόσος Ph. 1.166; κινήσεις (opp. σφυγμώδεις) Gal. 8.722.
παλμώδης, ης, ες :
1 qui cause des palpitations, Hpc. Prorrh. 70 ; DS. 3, 50, etc. ||
2 qui consiste en palpitations, Phil. 1, 166.
Étym. παλμός, -ωδης.
παλμώδης, ες, einer Schwingung, dem Pulsschlage ähnlich ; πόνοι, Hippocr.; DS. 3.50 u. a.Sp.