παναγαθία
παναγαθία, perfect goodness
παν-ᾰγᾰθία, ἡ,
- perfect goodness, Theag. ap. Stob. 3.1.117.
παναγαθία, ας (ἡ) [ᾰᾰᾰθ] bonté parfaite, accomplie, Théagès (Stob. Fl. 1, 67).
Étym. πανάγαθος.
παναγαθία, ἡ, das vollkommene Gutsein, Theag. bei Stob. Flor. 1.67.