πάναγνος
πάν-αγνος,
- = παναγής I, ὄμμα Callistr. Stat. 10; κήρυκες Sch. Aeschin. 1.20.
πάναγνος, ganz keusch, rein, Sp.
que el lugar donde actúas esté siempre completamente purificado