πανσχήμων
πανσχήμων, of every
πανσχήμων, ον, gen. ονος,
- of every, i.e. of indeterminate, form, δύο ἀριθμῶν σχέσις π. ἐστίν Theol.Ar. 8, cf. Iamb. in Nic. p.57 P.
παν·σχήμων, ων, ον, gén. ονος, qui a toutes sortes de formes, Jambl. Nicom. ar. 81c.
Étym. π. σχῆμα.
πανσχήμων, ον, = πάνσχημος, Theol.arithm. p. 8.