πανστρατιά
πανστρατιά, a levy of the whole army
παν·στρατιά, ᾶς (ἡ) [ᾰτ] réunion de toute l’armée, seul. au gén. abs. πανστρατιᾶς γενομένης, Thc. 4, 94, l’armée tout entière étant survenue ; ou au dat. adv. πανστρατιᾷ, Thc. 2, 168 ; 6, 7, etc. avec toute l’armée ||
➳ Ion. πανστρατιῇ, adv. Hdt. 1, 61, etc.
Étym. π. στρατιά.
πανστρατιά
παν-στρατιά, Ionic -ιή, ἡ,
- a levy of the whole army, πανστρατιᾶς γενομένης Thuc.: elsewhere only in dat. πανστρατιᾷ as adv., with the whole army, Hdt., Thuc.; cf. πανσυδίῃ.