παραδοξολογέω
παραδοξολογέω, to tell marvels
παραδοξο-λογέω,
- tell marvels or incredibilities, Str. 13.4.5, D.S. 1.69, Gem. 16.27, Ph. 1.340; speak in paradox, Simp. in Ph. 50.27; περί τινος Arr. Epict. 2.22.13: folld. by εἰ, ib. 4.1.125:—Pass., πολλὰ παραδοξολογεῖται many marvels are told, Str. 5.4.9; τὰ περὶ τὸν Νεῖλον παραδοξολογούμενα D.S. 1.42.
παραδοξολογέω-ῶ, dire des choses incroyables ou extraordinaires, Str. 626, DS. 1, 69 ; Arr. Epict. 2, 22, 12 ; au pass. être dit, en parl. de choses merveilleuses, Str. 248 ; DS. 1, 42.
Étym. παραδοξολόγος.
παραδοξολογέω, unglaubliche, wunderbare Dinge erzählen, Ggstz von ἀληθεύω, Strab. XIII.626 u. Sp.; τὰ παραδοξολογούμενα, περί τινος, DS. 1.42, 2.1 ; Plut. adv. Stoic. 26.
παραδοξολογέω
from παραδοξολόγος
- to tell marvels, Strab.:—Pass., πολλὰ παραδοξολογεῖται many marvels are told, Strab.