παραδιατριβή
παρα·διατριβή, ῆς (ἡ) [ῐβ] discussion inutile, NT. 1 Tim. 6, 5.
παραδιατριβή, ἡ, unnütze Beschäftigung, NT.
Strong 3859
*†
useless wrangling: v.l. in Rec. for διαπαρατριβή (q.v.), I Ti 6:5.†
Strong 3859
*†
useless wrangling: v.l. in Rec. for διαπαρατριβή (q.v.), I Ti 6:5.†