παρεργάτης
παρεργάτης, a pottering workman
παρεργ-άτης [γᾰ], ου, ὁ, (πάρεργον)
- workman in addition, κομψός γʼ ὁ κῆρυξ καὶ π. λόγων, i. e. argumentative too, E. Supp. 426:—later παρεργ-είτης, ου, ὁ, assistant in a trade, POxy. 1731.19 (iii A. D.).
παρεργάτης, ου (ὁ) [ᾰ] mauvais artisan, mauvais auxiliaire, Eur. Suppl. 426.
Étym. π. ἐργάτης.
παρεργάτης, ὁ, Einer der lauter Nebendinge treibt, π. λόγων, ein müssiger Schwätzer, Eur. Suppl. 442, u. in später Prosa.
παρεργάτης
παρ-εργάτης, ου, ὁ,
- a pottering workman, Eur.