περίχωρος
περίχωρος, round about a place
περίχωρ-ος, ον,
- round about a place: οἱ π. the people about, D. 19.266, Plu. Cat.Ma. 25, Eum. 15, etc.; ἡ π. (sc. γῆ) the country round about, LXX Ge. 13.10, al., Ev.Matt. 14.35; τὰ π. Palaeph. 20.
περί·χωρος, ος, ον, situé autour ou auprès, limitrophe : ἡ περίχωρος (s. e. γῆ) Spt. Gen. 13, 10 ; NT. Matth. 14, 35 ; ou τὰ περίχωρα (s. e. μέρη) Spt. Gen. 13, 12, Deut. 3, 4 ; 1 Par. 5, 16, le pays d’alentour ; οἱ περίχωροι, Dém. 426, 9 ; Plut. Cato ma. 25, etc. les populations voisines.
Étym. π. χώρα.
περίχωρος, um den Ort, die Gegend herum, benachbart ; Plut. Cat. mai. 25 ; Ael. H.A. 10.46 ; NT ; oft ἡ π., Matth. 3.5 Luc. 4.14.
Strong 4066
round about, neighbouring (Dem., Plut., al.). In LXX and NT, as subst., ἡ π. (sc. γῆ), the region round about: Mt 14:35, Mk 1:28, Lk 4:14, 37 7:17 8:37, Ac 14:6; ἡ π. τοῦ Ἰορδάνου, Lk 3:3; by meton. for the people of the same region, Mt 3:5.†
περίχωρος
περί-χωρος, ον,
- round about a place: οἱ περίχωροι the people about, Dem., etc.:— ἡ π. (sc. γῆ) the country round about, NTest.