περιειλάς
περιειλάς, encircling
περιειλ-άς, άδος, ἡ,
- encircling, ζῶναι Eratosth. Fr. 16.3 (v.l. περιηγέες).
περιειλάς, άδος [ᾰδ] adj. f. qui s’enroule autour, qui entoure, Eratosth. (A. Tat. astr. Isag. in Arat. 63, 7 Maass dout.).
Étym. περιειλέω.
περιειλάς, ἡ, die herumgewundene, ζώνη, Eratosth. 2.3.