πολεμάρχειος
πολεμάρχειος, of or belonging to the polemarch
πολεμάρχ-ειος, ον,
- of or belonging to the polemarch, στοά Polem. Hist.58; τὸ π. his residence, X. HG 5.4.6, Plb. 4.79.5; πολεμάρχιον, IG 12 (9).279 (Eretria, i B.C.).
πολεμάρχειος, ος, ον, de polémarque, Ath. 210b ; τὸ πολεμάρχειον, Xén. Hell. 5, 4, 5 ; Pol. 4, 79, 5, résidence du polémarque.
Étym. πολέμαρχος.
πολεμάρχειος, dem πολέμαρχος gehörig ; στοά, Ath. V.210b ; τὸ π., seine Wohnung, Xen. Hell. 5.4.5 ; Pol. 4.79.5.
πολεμάρχειος, ον,
from πολέμαρχος
- of or belonging to the Polemarch; —τὸ πολεμάρχειον his residence, Xen.