πολεμαρχέω
πολεμαρχέω, to be Polemarch
πολεμαρχ-έω,
- to be polemarch, Ἀθηναίων Hdt. 6.109, cf. Cratin. 458 (= Com.Adesp. 51), X. HG 5.2.25; Boeot. πολεμαρχίω IG 7.4127 (Acraeph.), etc.
πολεμαρχέω-ῶ, être polémarque, Hdt. 6, 109 ; Xén. Hell. 5, 2, 25.
Étym. πολέμαρχος.
πολεμαρχέω, den Krieg anfangen, anführen, bes. πολέμαρχος sein ; Her. 6.109 ; Xen. Hell. 5.2.25 ; Pol. 4.18.4 ; Plut. Pelop. 7.
πολεμαρχέω,
- to be Polemarch, Hdt., Xen. from πολέμαρχος