πολυνίκης
πολυνίκης, a frequent conqueror
πολυ-νίκης [ῑ], ου, ὁ,
- a frequent conqueror, Luc. Lex. 11.
πολυ·νίκης, ου (ὁ) [ῠῑ] souvent vainqueur, Luc. Lex. 11.
Étym. π. νικάω.
πολυνίκης, ὁ, viel od. oft Sieger, Luc. Lex. 11.