προαποθνῄσκω
προαποθνῄσκω, to die before
προαπο-θνῄσκω,
- die before or first, Hdt. 2.1, App. Mith. 117; π. τῆς γηραιοῦ τελευτῆς die before old age, Antipho 4.1.2; of a coward, π. ὑπὸ τοῦ φόβου, i.e. before his time, X. Cyr. 3.1.25; π. τῷ δέει Ph. 2.68; π. πρὶν ἐντὸς βέλους γενέσθαι Luc. Anach. 25.
- II die on behalf or in defence of, ὑπὲρ τῆς βασιλείας Pl. Smp. 208d; τῶν τέκνων Arist. EE 1235a34; κύνες π. τῶν δεσποτῶν Ph. 2.200.
προ·αποθνῄσκω (ao. 2 -απέθανον, etc.) mourir avant, gén. Ant. 125, 25 ; abs. mourir auparavant ou avant le temps, Hdt. 2, 1 ; Xén. Cyr. 3, 1, 25 ; Plat. Conv. 208d.
1. eerder sterven,
2. sterven ter verdediging van, sterven voor,
προαποθνῄσκω, (θνῄσκω), vorher sterben ; Plat. Symp. 208d ; ἀπὸ τοῦ φόβου, Xen. Cyr. 3.1.25 ; τῆς γηραιοῦ τελευτῆς, vor dem Ende im hohen Alter, Antiph. 4 α 2, Folgde, wie Pol. 3.12.4 ; Plut. u. A.
προαποθνῄσκω
fut. -θανοῦμαι
aor2 -έθανον
- to die before or first, Hdt., Plat.; of a coward, πρ. ἀπὸ τοῦ φόβου, i. e. before his real death, Xen.