προαποκάμνω
προαποκάμνω, to grow tired before the end, give up the task
προαπο-κάμνω,
- grow tired before the end, give up the task, μὴ -κάμῃς Pl. Euthphr. 11e: c. gen., π. τῆς τελευταίας ἐλπίδος Plu. Mar. 36.
προ·αποκάμνω (ao. 2 -απέκαμον, etc.) se décourager d’avance de, gén. Plut. Mar. 36 ; ou abs. Plat. Euthyphr. 11e.
προαποκάμνω, (κάμνω), vorher müde werden u. abstehen von Etwas, Plat. Euthyphr. 11e u. Sp., wie Luc. praec. rhet. 9 Plut. Mar. 36.
προαποκάμνω
fut. -καμοῦμαι
aor2 -έκαμον
- to grow tired before the end, give up the task of doing, c. inf., Plat.; c. gen., Plut.