προαπολείπω

προαπο-λείπω,

• leave beforehand, οὐ π. τὴν κοινωνίαν, πλὴν ἐὰν χῆρος ἢ χήρα γένηται, of doves, Arist. HA 612b33; of water, quit certain places first, Id. Mete. 352b11; π. τὴν τάξιν depart from the natural order first, Id. Rh. Al. 1438a31 [30.6 Fuhrmann].
• • II intr., fail before or first, Hp. Mul. 1.59: c. gen., fail before, i.e. in comparison with, τοῦ σώματος . . ἡ ψυχὴ π. Antipho 5.93; προαπολείπει τῆς προθυμίας ἡ δύναμις Plu. An seni 2.789d:—Med., Comm.not. ib. 1078f.
  • • 2 desist first, Paus. 2.1.5.