*προ-είρω, alleen aor. pass., perf. en fut., voor praes. zie προαγορεύω, voor aor. zie προειπεῖν; aor. pass. προερρήθην; perf. προείρηκα, perf. pass. προείρημαι; fut. προερῶ, Ion. προερέω 1. vooraf zeggen: ὡς ὁ λόγος ἡμῖν προείρηκεν zoals het betoog ons in het voorgaande heeft duidelijk gemaakt Plat. Plt. 292d; περὶ μὲν τῶν ἰδίων ταῦτά μοι προειρήσθω laat dit dienen als inleiding met betrekking tot mijn eigen persoon Isocr. 4.14. 2. bevelen, opdragen; afspreken: π. ἐς πέμπτον μῆνα συλλέγεσθαι het bevel geven zich over vier maanden te verzamelen Hdt. 1.77.4; perf. pass.: ἐς τὴν προειρημένην ἡμέρην op de afgesproken dag Hdt. 6.128.1; ἐκ πολλοῦ χρόνου προειρημένον lang tevoren afgesproken Hdt. 7.119.1; onpers. perf. pass.: προείρητο δ’ αὐτοῖς hun was opgedragen Thuc. 2.84.1.