προϋπόκειμαι
προϋπόκειμαι, to be put under before
προϋπό-κειμαι, serving as pf. Pass. to προϋποτίθημι,
- to be put under before, Dsc. 1.8, Sor. 1.68, Gal. 6.289; subsist before, τὰ -κείμενα parts already founded, of a city, Str. 5.3.7; -κειμένης ὥσπερ ἐδάφους τῆς ἐν τῷ λέγειν δυνάμεως Longin. 8.1; χώραν ἔδει καὶ τόπον -κεῖσθαι τοῖς γενομένοις Plu. QConv. 2.678f; τὸ δεξόμενον π. σώματι Ph. 2.490, cf. S.E. P. 3.94; προϋπόκειται τοῦ ἀνδριάντος τὸ ἐργαστήριον Id. M. 10.218, cf. Hierocl. in CA 10 p.436 M.; -κειμένη γνῶσις A.D. Synt. 29.19; σῶμα -κείμενον Dam. Pr. 14.
- 2 to be assumed first, Nicom. Ar. 1.4.
- II to be mortgaged before, Plu. Sol. 15, PMasp. 97.34, al. (vi A.D.).
προ·ϋπόκειμαι :
1 servir auparavant de fondement, Lgn 1, 8 ; τί τινι, Plut. M. 678f, en qqe ch. à qqe ch. ||
2 préexister, Sext. P. 3, 94 ||
3 être hypothéqué auparavant, Plut. Sol. 15.
προϋπόκειμαι, (κεῖμαι), vorher darunter gelegt sein, darunterliegen, als Grundlage ; übh. vorher existieren, da sein ; Plut. Sol. 15 ; Philo u. a.Sp., wie S.Emp. oft.
προϋπόκειμαι
- Pass. to be mortgaged before, Plut.