σάρων

σάρων· λάγνος, τινὲς δὲ τὸ γυναικεῖον, Hsch. σαρῶνες· τὰ τῶν θηρατῶν λινά, Id. (cf. σαρδών). σαρωνίζω, = διασαρωνίζω, Id. (σαρκ- cod.).

σάρων, ὁ, nach Einigen geil, nach Andern die weibliche Scham, Hesych., wahrscheinlich von σαίρω.