σάρμα
σάρμα, chasm in the earth
σάρμα, ατος, τό, (σέσηρα, σαίρω (A))
- chasm in the earth, EM 709.
- II (σαίρω (B)) sweepings, refuse, Rhinth. 25, prob.l. in Heraclit. 124.
σάρμα, ατος (τὸ) ordure qu’on balaie, Rhinthon (Hsch.).
Étym. σαίρω.
σάρμα, τό,
1) Schlund, Loch, Oeffnung der Erde, wie χάσμα, EM.
2) Kehricht, VLL.
1) Schlund, Loch, Oeffnung der Erde, wie χάσμα, EM.
2) Kehricht, VLL.