σαβάκτης
σαβάκτης, a shatterer, destroyer
σᾰβάκτης, ου, ὁ, (σαβάζω)
- shatterer, destroyer, of a mischievous goblin who broke pots, Hom. Epigr. 14.9: fem. pl. σαβακτίδες· ὀστράκινα ζῴδια, Hsch.
σαβάκτης, ὁ, der Zertrümmerer ; bes. hieß so ein tückischer Dämon, eine Art Hauskobold, den die Töpfe umstieß und zerbrach, ep. Hom. 14.9 ; von σαβάζω.
σαβάκτης
σᾰβάκτης, ου, ὁ,
- a shatterer, destroyer, of a goblin who broke pots, Epic Hom. deriv. uncertain