σαβακάθιον
σᾰβᾰκάθιον [κᾰ], τό,
- = σάβανον, Hsch. s.v. κεκρύφαλος, POxy. 2002v. 4 (vi A.D.); [σα]βακάτια (pl.) prob. in PCornell 29.2 (prob. ii A.D.): also σαββακάθιον, Phot. s.v. κεκρύφαλον, σᾰβάκᾰνον, Hsch. s.v. κρύφαλον.