ῥωχμός
ῥωχμός, a cleft
ῥωχμός2, wheezing
ῥωχ-μός (A), ὁ, (ῥώξ A)
- cleft, ῥ. ἔην γαίης a runnel or gutter scooped out by heavy rains, Il. 23.420, cf. A.R. 4.1545, Bion Fr. 1, Opp. C. 3.323; τῆς πέτρας Plu. Crass. 4; οἱ ἀπὸ τῶν σεισμῶν ῥ. Str. 8.5.7.
ῥωχ-μός (B), ὁ,
- wheezing, Aret. SD 1.11 (written ῥωγμός), Aët. 6.3 (written ῥοχμός); gloss on ῥέγχος, Erot.; written ῥογμός in Cael.Aur. CP 2.27; ῥογχός, ib. 10.
1 ῥωχμός, οῦ (ὁ) fente, crevasse, Il. 23, 420 ; Opp. C. 3, 323 ; Str. 367 ; Plut. Crass. 4.
Étym. ῥήγνυμι.
2 ῥωχμός, οῦ (ὁ)
1 ronflement, Arét. Caus. m. diut. 1, 11 ||
2 rot, Clém. 215.
Étym. ῥώχω.
ῥωχμός ¹, ὁ, der Riß, Ritz, Spalt ; γαίης, ein durch Regengüsse entstandener Erdspalt, Il. 23.420 ; πέτρας, Plut. Crass. 4 ; übertr., die Runzel, Marc. Sid. 79.
ῥωχμός ², ὁ, bei den Aerzten = ῥόγχος, von ῥέγχω, auch ῥωγμός geschrieben.
ῥωχμός
ὁ
[ῥήγνυμι.]
A break or sudden dip (in the ground) : ῥωχμὸς ἔην γαίης Il. 23.420.
ῥωχμός (ῥώξ): place gullied out, hollow, Il. 23.420†.
ῥωχμός, οῦ, ὁ,
ῥώξ
- a cleft, ῥωχμὸς γαίης a gutter scooped out by heavy rains, Il.