σαπρός
σαπρός, rotten, putrid; stale, worn out
σαπρός, ά, όν, (σήπω)
- rotten, putrid, Hippon. 23, Hp. Oss. 13; of the lungs, diseased, Id. Morb. 1.13; of bone, carious, Id. Fract. 33; of wood, etc., rotten, ἱστίον Ar. Eq. 918; βύρσα Id. V. 38; πινακίσκος, φορμός, σχοινίον, Id. Pl. 813, 542, V. 1343; ἱμάς Men. 109.4; τοῦ διατειχίσματος ἀνελόντι τὰ σ. IG 2(2).1672.24; of a house, σ. καὶ ῥέουσα καὶ καταπίπτουσα Teles p. 27 H.; ἐλαῖαι Thphr. HP 4.14.10: prov., σαπροῦ πείσματος ἀντιλαβέσθαι Thgn. 1362: esp., of fish that have been long in pickle, stale, rancid, τάριχος Ar. Ach. 1101; opp. πρόσφατος, Antiph. 218.4, cf. 125.6; of withered flowers, D. 22.70. Adv., -ρῶς λούει τὰ βαλανεῖα so as to leave one filthy, Arr. Epict. 2.21.14.
- II generally, stale, worn out, ἀρχαῖον καὶ σαπρόν Ar. Pl. 323; of clothes, PGiss. 26.6 (ii A.D.). Adv., -ῶς (perh. misspelt for -ός) περιπατῶ I am walking about in rags, BGU 846.9 (ii A.D.).
- 2 of persons, γέρων ὢν καὶ σ. Ar. Pax 698; ὦ σαπρά, to an old woman, Id. Ec. 884, Hermipp. 10; so εἶναι σαπρὸν κοὐδὲν δύνασθαι Ar. V. 1380; οὐδέν ἐσμεν οἱ σ. Eup. 221; σ. γυναῖκα . . ὁ τρόπος εὔμορφον ποιεῖ Philem. 170.
- 3 of wine, mellow (cf. σαπρίας), Eup. 442, cf. Philyll. 24; τρὺξ παλαιὰ καὶ σαπρά Ar. Pl. 1086; of old wine, ὀδόντας οὐκ ἔχων, ἤδη σαπρὸς . ., γέρων γε δαιμονίως Alex. 167.4.
- 4 εἰρήνη σαπρά, a joke παρὰ προσδοκίαν, Ar. Pax 554.
- 5 metaph., unsound, bad, λόγος Ep.Eph. 4.29; opp. καλός, Vett.Val. 36.30, cf. PSI 4.312.13 (iv A.D.); ἄρουραι PGiss. 13.22 (ii A.D.); τὰ σ. ταῦτα Arr. Epict. 3.16.7; ὡς σ. καὶ κίβδηλος ὁ λέγων . . M.Ant. 11.15, cf. Sammelb. 5761.23 (i A.D.), PSI 6.717.4 (ii A.D.); τὴν σ. εἱμαρμένην the evil fate, PMag.Leid.W. 14.38.
- III of sound, αὐλεῖ γὰρ σαπρὰ . . κρουμάτια Theopomp.Com. 50 (perh. f.l. for σαθρά, v. σαθρός 2).
σαπρός, ά, όν [ᾰ]
1 pourri, moisi, gâté, Hpc. 278, 19 ; en parl. de parties du corps (poumons, Hpc. 451, 6 ; os cariés, Hpc. 774b, etc.) ; d’objets divers, part. de cuir, Ar. Vesp. 38 ; de poisson, Ar. Ach. 1101 ; de fleurs, Dém. 615, 11 ; fig. vieux, usé, joint à ἀρχαῖος, Ar. Pl. 322 ; en parl. de pers. Ar. Eccl. 884, Vesp. 1381 ; Philém. (Com. fr. 4, 58); Mén. (Com. fr. 4, 101); joint à γέρων, Ar. Pax 698 ||
2 en b. part, qui a un goût de pourri, en parl. de vin vieux parfumé de plantes qu’on y a fait infuser, Ar. Pl. 1086 ; Alex. et Philyll. (Com. fr. 3, 460 ; 2, 865).
Étym. σήπω.
1. rot, bedorven; later vuil:
2. oud, aftands:
σαπρός, faul, verfault, stinkend, ranzig, schimmlig ; von Fischen, die lange in der Salzlake gelegen haben, τάριχος, Ath. III.119e ; auch ἀπορρεῖν τὰ φύλλα τῶν στεφάνων καὶ σαπροὺς εἶναι διὰ τὸν χρόνον, Dem. 20.70 ; übh. durch Alter unbrauchbar, verdorben, morsch, Ar. Plut. 813 ; δένδρον im Ggstz von ἀγαθόν, Matth. 7.17. – Häßlich, γυνὴ σαπρά, im Ggstz von εὔμορφος, Philem. frg. inc. 47 ; vgl. Lobeck Phryn. 378. – Aber οἶνος σαπρός, wie σαπρίας, ohne tadelnden Nebenbegriff, alter, duftender Wein, Ath. I.31a aus Philyll., Pierson Moer. p. 353.
Strong 4550
**
rotten, corrupt, bad, worthless: of trees and fruit (opp. to ἀγαθός, καλός), Mt 7:17, 18 12:33 Lk 6:43; of fish, Mt 13:48.
Metaph., in moral sense: λόγος σ., Eph 4:29. "In Hellenistic . . . it became a synonym for αἰσχρός or κακός," MM, xxii.†
σαπρός, ά, όν
σᾰπῆναι
- Irotten, putrid, Theogn., Ar.; of fish, stale, rancid, τάριχος Ar.
- IIgenerally, stale, worn out, Lat. obsoletus, Ar.:—of persons, Ar.
- 2of wine, in good sense, mellow, Ar.