σαπρόστομος
σαπρόστομος, with foul breath
σαπρό-στομος, ον,
- with foul breath, Arist. ap. Stob. 3.5.42.
σαπρό·στομος, ος, ον [ᾰ] à l’haleine fétide, Arstt. (Stob. Fl. 5, 83).
Étym. σαπρός, στόμα.
σαπρόστομος, mit faulem, stinkendem Munde, Atem, Stob.