σινωτικός
σινωτικός, mischievous, baneful
σῐνωτικός, ή, όν, (σινόω)
- mischievous, baneful, Ptol. Tetr. 148, Vett.Val. 17.25, al., Sch. Nic. Al. 231.
σινωτικός, ή, όν [σῐ] nuisible, Ptol. Tetr. p. 148c.
Étym. σινόω.