σινόω
σῐνόω,
- late form of σίνομαι, Man. 6.552, Olymp.Hist. p.454 D.:— Pass., σεσινωμένα Paul.Al. L. 2, cf. Vett.Val. 77.6, al.
σινόω-ῶ (seul. prés. et f. σινώσω) [ῐ] c. σίνομαι, Man. 6, 552, 608, etc.
σινόω, späte, seltene Nebenform von σίνομαι ; Maneth. 6.552, 608 ; Hesych.