σκυδμαίνω
σκυδμαίνω, to be angry
σκυδμαίνω,
- = σκύζομαι, μή μοι, Πάτροκλε, σκυδμαινέμεν Il. 24.592.
σκυδμαίνω (seul. inf. prés. épq. σκυδμαινέμεν) s’irriter ou être irrité contre, dat. Il. 24, 592.
Étym. σκύζομαι.
σκυδμαίνω, = σκύζομαι, Einem zürnen, τινί, μή μοι – σκυδμαινέμεν, Il. 24.592.
σκυδμαίνω
[σκύζομαι.]
(ἀπο-)
To be angry or wroth with, feel resentment against.
With dat. : μή μοι σκυδμαινέμεν Il. 24.592.
σκυδμαίνω , inf. -έμεν= σκύζομαι, Il. 24.592†.
σκυδμαίνω
only in pres.
- to be angry, τινί with one, Il.