σκυθρωπάζω
σκυθρωπάζω, to look angry
σκυθρωπ-άζω,
- look angry or sullen, be of a sad countenance, Ar. Lys. 7, Pl. 756; ὡς οὐδὲν ἦσθα πλὴν σκυθρωπάζειν μόνον Amphis 13, cf. Antiph. 218.3, PCair.Zen. 481.30 (iii B.C.): aor. 1, ἐσκυθρώπασαν ἀκούσαντες X. Cyr. 6.2.21; σφόδρα πάνυ σκυθρωπάσας Aeschin. 2.36, cf. Thphr. Char. 14.7: pf. ἐσκυθρωπακέναι Pl. Alc. 2.138a; ἐσκυθρωπακώς D. 45.68.
- 2 to be of a sad colour, Philostr. Im. 1.28.
σκυθρωπάζω (ao. ἐσκυθρώπασα, pf. ἐσκυθρώπακα)
1 avoir l’air sombre, triste, chagrin, Ar. Lys. 7, Pl. 756 ; Xén. Cyr. 6, 2, 21 ; Plat. 2 Alc. commenc. ; Dém. 1122, 12, etc. ||
2 être sombre, en parl. des couleurs, Philstr. Im. 1, 26.
Étym. σκυθρωπός.
σκυθρωπάζω, zornig, unwillig, mürrisch, traurig aussehen ; Ar. Lys. 7, Plut. 756 ; ἐσκυθρωπακέναι, Plat. Alc. II A.; Xen. Cyr. 6.2.21 ; σκυθρωπάσας, verwirrt, Aesch. 1.83 ; Dem.; Folgde, Alciphr. 1.34 ; von der Farbe, dunkel, finster aussehen, Jacobs Philostr. imagg. p. 378.
σκυθρωπάζω,
- to look angry or sullen, be of a sad countenance, Ar., Xen., etc. from σκυθρωπός