σκυλακεύς
σκῠλᾰκ-εύς, έως, ὁ,
- = σκύλαξ, Ep. gen. -ῆος, -ήων, Opp. C. 4.227, 1.481.
σκυλακεύς, έως (ὁ) [ῠᾰ] poét. c. σκύλαξ, Opp. C. 4, 481 (gén. sg. épq. -ῆος) ; 4, 227.
Étym. gén. pl. épq. -ήων.
σκυλακεύς, ὁ, poet. = σκύλαξ, Opp. Cyn. 1.480, 4.227.