σκυλάκειος
σκυλάκειος, of puppies
σκῠλᾰκ-ειος, α, ον,
- of puppies, κρέα Hp. Int. 9, S.E. P. 3.225.
σκυλάκειος, α, ον [ῡᾰ] de jeune chien, de chien, Hpc. 536, 10 ; Sext. P. 3, 225.
Étym. σκύλαξ.
σκυλάκειος, von (jungen) Hunden, κρέα, S.Emp. pyrrh. 3.225.